Machine transcription
۳۸
خانه قدیم
- آه بیانصاف بیمروت، چرا حقوق دیرینه مرا هیچ
لحاظ نمیکنی؟ ترسم ازین رفتار جاهلانه آخر بنیاد
من و چراغ خود را گلسازی، اگر همچه مغیم باشی کنی
دیر یا زود نه اثاری از من خواهد ماند و نه نشانی از تو.
- ای خانه خیر است؟ چه ریخته چه پاشیده؟ چرا
بر سر بنده اینقدر دماغ سوزی میکنی؟ حال انکه هیچ
تقصیر خود را نمیدانم.
- واواچه، طفلک وچه بچه خوردترک هستی که تقصیر خودرا
نمیدانی؟!
- هرچه میگوئید بگوئید. بنده قدر شما را بسیار میدانم، چرا
در سفری که از تنگنای عدم بدارالملک شهود برایم
پیش امد نخستین منزلم اغوش کشاده اطاق تو بوده
و نیز درین قدر مدت که مرحله عمر گرامی به پنجا رسیده
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
