Page 525

شماره ۳/۱۲ ۳۰ جلد سوم ، سال دوم متاثر میساخت از مربیه خود خیلی بصعوبت جدا می شد بسیار خوش حالی میکرد که با مربیه خود یکجا باشد. روزی مربیه خود را در کوچه بنا بر از دهام گم کرد خیلی گریست حتی بالآخره محسوس میشد که هَلَک هق هق میکرد محبت این طفل نسبت بمن اینقدر ظاهر نبود. چونکه خوبیها مربیه خود را حس میکرد. خیر خواهی های مرا از بسکه سریع التهیج بود تقدیر کرده نمیتوانست مع هٰذا هرگاه شبانه داخل اطاق خواب او بشوم نخستین کاریکه میکرد پیشانه و رخسار خود را بلب هایم می چسپاند . و از دست من کشیده در پهلو چهار پایه خود می نشانید . بعد از ان پنجه مرا گرفته بالای چشم و پیشانه خود میگذاشت و مدتی باینحال می بود بعضا خندیده میخاست پیش رویم قرار میگرفت و دست خود را بالا زانوی من میگذاشت و می مالید حتی بعضی اوقات زانو های مرا بوسه میداد .