Page 38

۳۱ را بمعنی فرستادن استعمال میکنند حال آنکه در اصل لغت عرب بمعنی خوشه بیرون آوردن کشت ، باریدن اشک و باران و سائره آمده و باصطلاح فقهای کرام (اسبال) کشال ماندن قديفه يا وا ماندن تکمۀ جامه وغیره است در نماز که این عمل را از مکروهات شمرده اند (سنبل) مجردش هم بمعنی باران ، خوشه ، رک سرخ که در چشم پیدا شود ، اسپ خوب مستعمل بوده ( صراح ) و هیچ یک از معانی موضوع له او با فرستادن مناسبتی ندارد. هر گاه ما این جور الفاظ را (که این حضرات از عربی بفارسی عاریه گرفته و در غیر معنی موضوع له او استعمال می نمایند ) بشماریم خیلی سخن طول میکشد . خلاصۀ اینها از استعمال بیجۀ الفاظ و تقدیم و تاخیر کلمات وحشو های بی فائده و ترکیب عبارت بر خلاف دستور زبان قالبی برای تحریر تراش داده اند که روح مذاق فارسی خیلی از ان متنفر است البته نی قلم اگر صورت فیل