Page 275

شماره (۶، ۵) ۹۶ جلد و سال اول الحمد لله! دائی است که خفیہ خفیہ تسبیح قل ہو الله را خوانده برونیش دم میکند . اناست که بار بار آیت (وان یکاد) را بر او چف میکند . اگر گاهی حُسن آرا چشم خود را بالا میکرد هر یکی از خواصان او کسی چوری گرفته مگس رانی میکرد و کسی پکه میزد و کسی بگفتن آغاز میکرد که قربان شوم گلوری (یک قسم برگ درخت است که در چونه ترکرده و کتهه پخته کرده بر او مالیده و اندکی سپاری میده کرده و هیل انداخته علی الدوام میخورند) را نوش جان کن دیر شده دهان شما بد مزه شده خواهد بود؛ دیگری میگفت صدقه شوم! اندکی شربت نوشجان نمیکند ه لب های شما چقدر خشک گشته ؛ بلایم ده پس ای سبق! در بگیره ای مکتب! روی دختر را نگاه کنید که چگونه گشته؟ این را گفته و بلایا او را گرفته بسینه می چسپاند .