Machine transcription
۵۸
او را بازیچه آمال دون خود می سازیم. اگر بسعادت او سخن
زنیم در زنجیر نامرادی کشیدن بهترین وسیله است
که بعقل ناقص خود ملاحظه کرده ایم .
عجب تر آنکه محصلۂ حیات خود، اطفال یعنی جای
نشین وجود و نام خود را بدست ناخوانده و نادیده
ایشان میسپریم .. امید بقا و کمال می کنیم حفظ
اشیا و ناموس خود را در حمایت این عضو نقصان
انداخته توقع سر رشته و سعادت میخواهیم . بعد از
فراغ جستجوی معاش رفیق و انیس دائمی ماست
لیکن میگوئیم باید از دنیا بیخبر باشد و جزئیات امور
زندگانی و انتظام حیات خانواده را باد مجول
داشته میخواهیم از تدبیر اداری سعادت خانه
نا واقف ماند .
حالا دانستید که این سرمایه بختیاری کیست و
این مایه بقای نوع چیست ؟
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
