Page 82

۷۷ چه چربیت در کوی تو من شبها فغان کردم سحر که آمدی دیدی مرا ننواختی رفتی درین ره نقد جان میبازی حمرت اگر میکنی چه شد گر دین و دل در عشق جانان باختی رفتی ای مهر جلوه زہرہ جبین چهره مشتری ختمت بر تو در همه آفاق سروری ای سرو قد بنفشه خطی ماه پیکری آشوب دہر وفتنه خوبان کشوری بردار برقع از رخ خود ایصنم بناز تا خور شود ز شرم تو رخسار جعفری دانسته ام ترا شه طلعتان دہر در ملک حسن از همه خوبان نکوتری باشد اسیر ابروی پیوسته ات هلال ای بنده جمال تو خورشید خاوری سر تا پاست عضو تو زیبنده عضو عضو در حیرتم ترا بشری حوریا پری از یاد ابرویت چو ہلالم ضعیف و زار انگشت نمای عشق چوماہم زلاغری کر دورم از وصال تو جانا تر حمي دارم بجا اشک زہجرت ثناوی خورشید وش مکرم سبا از زمین ببر آخر بخاک افکندم چرخ چنبری بختم سیاه از ازل چون شقایقت امروز نیست قسمت من تیره اختری