Page 73

۶۸ گلشن از ناز و د ما دم با قد رعنای سرو دل بخون پرورده آهی بهر بالای سرو خلعت آزادگان بر چار موسم یکقباست دیده بکشاد چمن بنگر ز سرتاپای سرو قمری شوریده حالم در دبیرستان شوق میکنم مشق الف در لوح دل از جای سرو ساغر نرگس چو جام لاله دایم پر مل است شیشه شبر است یاران منظر مینای سرو قمری از اطوق گردن را نشان بندگیست زان نگارم و صنف آزادگان انشای سرو آب گردید از خجالت پیکر آزادگان ریختن چون مصرع فواره تا اجرای سرو بسته زنجیر موج آب رود گلشن است هر که چون قمریست حصرت ناله و شیدای سرو یکتنی میکشم مسکین همیشه طلب میکنم تسکین همیشه بصحرای کاشتن کم گشت گشت بکشتن میکنی تلقین همیشه سمیتر سیمتن سیمین جبینم بقیم چشمک مشکین همیشه بشفقت مینهم پیشکف تسلیم شب تنهایکی بالین همیشه میبینم شفیقه رحمت پیش شفیقم مینمائیم بکین همیشه