Page 129

۸ هستم ز هجران تو شب تا سحر ای جان من دل پریشان و دیده گریان ترانغم جان و عذرا چون نمرد اغیار بدین رحمتها در شب که بو بیار ساقی باده گلگون بمن خوش کامیا قافیه عین باء بسوی میکده در عالم شباب شتاب بنوش باده بنه رهن کباب کتاب ز هجر بسکه سر شکم چو ابر نیسان ریخت گشای دیده که شد عالم خراب بر آب چه طالعت که بر دشت نیم نگاه لطف نشد بکشته ام چشم مست نی خواب بتشنه کامی مخمور می ترحم کن بده ز لطف مکنون ساقی از ثواب قاب بیزم بار دمی نیستم پس از عمری بشد ز بخت بدم مجلسش اسباب ز کر یا که بنیاد چشمه ویران شد نکرد خانه ائینه از خراب حباب بر از کسوت هستی تو رحمت ای جان شو شنو نصیحت من وی از ثیاب شتاب قافیه تا گر بیادت میبرار د ناله شیخ و شاب هست از عشق جهان سوز تو در مهتاب از خیال زلف عاشق پی مقصید برد ای منجم بعد ازین بند از سطر الاب لب رنج