Machine transcription
۱۰۵
گرچه دل در نازکی مشهور در بحرو بر است
خاطر شرم و حیا از برگ گل نازک تر است
شاخ گل را ز ینت طرف کلاه خود مکن
تابکی با ما نه استغنا می سازی نگاه
پامال مور گردم سخر آن روی چو ماه
تا تو یکدم چشم بر هم میزنی چون دود آه
لشکر غارتگر خط میرسد از گرد راه
تکیه بر جمعیت زلف سیاه خود مکن
تا شدم چون صید ا بر حلقه زلفت اسیر
جز دعای جان تو چیزی ندارم در ضمیر
در میان دلبران خواهی که باشی بی نظیر
پند صایب را در گوش غرور حسن گیر
پیش از ین از ار جان بی گناه خود مکن
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
