Machine transcription
۴۳۲
چون بهم برزده ام دید بخوش آمد و گفت
کین همه شکوه ات از بخت تنک مایه چرست
گفتم ای قافله سالار ره فضل و هنر
گوش کن تا بنمایم که فغانم ز کجاست
شکوه زاری شده کلکم ز کران جانی بخت
گر شکایت کنم آغاز درین نکته بجاست
گر تهی کیسه ام اما ز هنر سر شارم
روستا زاده ام اما گهر شهر بهاست
در کفم عقد مهر انگشت کلید هنر سیت
از وجودم فلک امروز طلسمی بر پاست
طوطی ناطقه ام چون شکر فشان گردد
نسر طيار ز شهد نفسم شکر خاست
حبشی زاده کلکم چو شود جلوه طراز
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
