Page image — the source of record
Machine transcription
۴۳۸
انبساط دل ما در قدم رنج و بلاست
نخل ما تشنه لب چاشنی تیشه بود
ورنه هر ریشه ما جرعه کش آب بقاست
دوش در عالم فکرت بخود این زمزمه را
می سرودم که مرا بخت دژم بی پرواست
ورنه با اینهمه جوهر که مرا در گهر است
از چه در معرفتم دیده ایام عمی است
من گرفتم که ز اشغال جهان بر طرفم
شکر لله که امل کوته و اندیشه رساست
نوجوانی و غرور و هنر و وقت طبع
میدوانید کمیت هوسم در چپ و راست
من درین زمزمه بودم که در آمد ناگاه
خرد آن خضر که در بحر و و جهان راه نماست
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.