Machine transcription
۳۴۵
که می بایست داشته در هر وقت مورد احسان شاه والطاف
وزیر او (نوائی) واقع میگردید.
ابیات غرا در شیرینی در مدح این هر دو و خصوص نوائے
سرائیده صله های لازمه میگرفت.
میگویند: یکروز داروغه هرات ضعیفه را بفرمان
سلطان قهرا از شهر بیرون کرد.
ملا حسن شاه نزد امیر علی شیر رفته منزل اورا که تعلق باو
داشت بخود التماس نمود اما چون منزل پیشتر از طرف
امیر علی شیر به خواجه مظهر عودی داده شده بود داعیه
حسن شاه قرین اجابت نشده برآشفت و فی البدیهه
این رباعی را نوشته به (نوائی) تقدیم کرد.
در شهر اگر مظهر عودی هست
بر خود در فسق کس نباید بربست
هر قحبه که از شهر برونش کردند
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
