Machine transcription
۳۴۶
این قحبه زنی بود و بجایش بنشست
میگویند : حسن شاه برای آشتی جهته فاتحه کدام یک از حکام
دوره سلطان حسین میرزا انتظار داشته و هر روز
بر دروازه آن رفته منتظر آتش میگردید.
بفتا در روز موعود همی با دچار شده و وقتی در آنجا
رسید که آتش را تمام کرده بودند بدون هیچ تامل قلم
برداشت و اینقطعه را انشاد نمود.
دیر آمدم و ز غصه قسم خوردن
دانم به یقین که جان نخواهم بردن
یک آتش اگر برای من فکر کنید
کز غصه این آتش نخواهم مردن
والحاصل قراریکه ذکر شد حسن شاه در بدیهه قدرتی
کامل و در اشعار طبعی شوخ داشته است خودش میگوید
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
