Page 680

٦٤١ الكتابة مع تعذرها اولا ولم ارمن صرح بالحكم ولكن النظر الفقهي يقتضى وجوبها عليه حيث تعذر وتعذر باللسان ويكون الجواب بالكتابة نائبا عن الجواب باللسان فيخرج عن عهدة الواجب عليه من الجواب باللسان فيكتب المفتى ما يتعذر عليه او يتعسر النطق به الكتابة حيث تيسرت له الكتابة ليحمل الفتيا بالواقعة على السائل فيخرج عن العهدة انكله رد المحتار گفته است علامه رملی ره که بعضی از ان مسالهائیکه تعلق میگیرد باین حکم مساله که من پرسیده شده بودم از حکم آن که اگر پرسید و شد مفتی از بیان چیزیکه ممکن نبود مفتی را جواب گفتن بزبان یا پرسیده شد از ان چیزی که دشوار بود جواب گفتن آن برمفتی بزبان و دشوار نبود جواب گفتن دورا بنوشتن مانند مسالهای مناسخا که باریک باشد کسر های آن یا آن قسم مساله باشد که ثابت نمی شود در حفظ پرسنده آیا فرض است بر مفتی نوشتن جواب آن با فتوای نوشتن بر او یا فرض نیست و ندیدم هیچکس را که تصریح کرده باشد باین حکم لیکن نظر فقهی خواهش میکند واجب بودن نوشتن جواب را بر مفتی در جائیسکه دشوار باشد بزبان با مشکل باشد بزبان و جواب او بنوشتن تا می شود از جواب گفتن بزبان پس می براید مفتی از عهده آنچیزیکه واجب است برا که جواب گفتن بزبانست پس بنویسد مفتی آن چیزیرا که مشکل باشد او را یا دشوار با بر و سخن گفتن بآن بدون نوشتن در آنجا که موجود باشد مرا و اسباب نوشتن آن از جهت ایستاده شدن او بادای واجب بعد از ان بخواند آن نوشته خود را بپرسیدند پس می براید مفتی از عهده جوابی که بروزمه او لازم بود ولا يجب عليه دفع الرقعة ولان يفهمه ما يشق عليه و يحفظه ما يصعب عليه بل كل ذلك خارج عن التكليف ولا يوخذ المفتى يسوء حفظ السائل وقلة فهمه انگله رد المحتار