Page 655

جلد اول ٦٤٦ کتاب ادب القاضی وجه نمیشود وصی و وکیل درینکه مالک میشود وکیل معزول گردانیدن خود را از وکالت نه وصی پس از قبول کردن وصایت وجدا میشوند درینکه شرط کرده شده است قبول کردن وکیل در وکالت بله بندکی کرده میشود بسکوت کردن او ورد نا کردن او وکالت را و شرط کرده شده است در وصایت قبول کردن وصی وصایت را و جدا میشوند درینکه صحیح نمیشود وکالت پس از مردن وکیل گیرنده وصایت صحیح میشود پس از مردان وصی گیرنده و جدا میشوند درینکه وصی وقتی که فروخت چیزیرا از ترکه پس خرنده دعوی کرد که بدرستی درین چیز عیبی است و شاهدان نبود او را پس بدرستیکه سوگند داده میشود وصی را بطریق قطع و یقین با بودن آن عیب بخلاف از وکیل که سوگند داده میشود نبادانستن او با ان عیب و این مسئله در کتاب قنیه ذکر شده است ولوا و صی لفقراء اهل بلخ فالاصل للوصی ان لا يجاوز بلخ فان اعطى فى كورة اخرى جاز على الاصح ولواوصى بالصدقات على فقراء الحاج يجوز ان يتصدق على غيرهم من الفقراء ولوخص فقال لفقراء هذا السكة لم يجز كذا فى وصايا خزانة المفتين وفى المحابيه او قال الله تعالى على ان اتصدق على مصداق على غيره او فعل ذلك بنفسه جاز ولو امره بالتصدق ففعل المامور ذلك ضمن المأمور بالضياء وبظهير واگر شخصی وصیت کرد برای فقیران اهل بلخ پس بهتر است موصی اور ا که تجاوز نکند از بلخ پس اگران وصی داد در دیگر شهر غیر از بلخ را نمیشود بنابر صحیح ترین روایتها و اگر شخصی وصیت کر د بصدقه کردن بر فقیران حاجیان روست که صدقه کند وصی او بر غیر حاجیان از فقیران اگر خاص کرد پسر گفت که صدقه کنید بر فقیران این کوچه روا نمیشود دادن بغیر ایشان همچنین ذکر شده است در کتاب وصایای خزانة المفتین و در فتاوای قاضیخان آورده است که اگر گفت مخفی در ظاهر اینمن لازم است که صدقه کنم بر جنسی معلوم پس صدقه کرد بر غیر آن جنس اگر کرده بو داده بر غیر آن جنس خود نذر کننده رو است و اگر شخصی امر کرد دیگریرا بصدقه کردن بر جنسی پس چهارده