Page 623

جلد اول ۶۱ کتاب اب القاضی بر بفعال راستگوی کرده میشود در ان وقی که بیان آن وزن اندک را پیوست با اقرار خود نکرده باشد و همچنین حکمست در اقرار کردن بدینار ها واکر بودند در شخصه ہائیکہ عرفععادت گرفته بودند بر در ہمهایکه معلوم باشد وزن آن میان ایشان راستگوی کرده میشود بران معروف در میان ایشان فی المبسوط فی باب الاقرار بالدین لوقال لفلان علی الف درهم من ثمن مبیع او قرض او اجارة الا انها زیوف او بهرجه لم يصدق في دعوى الزيون وصار ما مصوله قولى بحنيفة رح وعند هما رح يصدق ان وصل لا ان فصل انتھی نقل پر کتاب مبسوط در باب افشار بدین اگر کرده است که اگر شخصی گفت مر فدار ہزار در همست از جهت بهای چیز خریده وخته شده یا از جهت قرض یا از جهت اجاره تا نکه آن در محمص ناسره الیست که هیت المال انرا رد میکند با ناسره الیست که سود اگرین نار ومیکنند راستگوی کرده نمیشود در دعوای ناسره بودن آنها خواه دعوای ناسره بودن پیوست کرده باشد با قرار خود یا جدا کرده باشد انرا از اقرار خود در قول امام ابوحنیفه رحمہ اللہ تعالی علیه ونزد صاحبین رحمها الله تعالی راستگوی کرده میشود در دعوای ناسره بودن انها اگر دعوای انترا پیوست با قمرار خود کرده بود و راستگوی کرده نمیشود اگر دعوای آنرا جدا کرده بود از اقرار خود وقيد بدعوى المقر لانه لوقر بقبض دراهم معينة ثم مات فادعى وارثه انها زیوف لم يقبل وكذا داقر بالوديعة او المضاربة او الغصب ثم زعم الوارث انها زيوف لم يصدق الوارث لانها صادر ينا في مال المیت گذائی النوازلہ ریعن و مقید کرده منصف رچ دعوای ناسره بودن را بدعوای اقرار کنده زیرا که اگر شخصی اقرار کرد بود بقبض در مهمهای معلومه بعد از ان مرد آن اقرار کننده پس دعوی کرد وارث او که پدر ان درمها ئیکہ او اقرار کرده بود بقبض کردن آن ناسره است قبول کرده نمی شود دعوایی