Page 621

جلد اول ۶۱۳ کتاب اب قاضی بودن پاسوکنکر پیش اطلقه فبقى ماندابين موصولا او مفصولا (بحر) مطلق ذکرکرد مصنف ۳ راست گوی میشود درین صورت پیش خل شد موازن صورت واگر در میان ماسره بودن را کرده باشد پیوست با اقرار اول خود یا بیان نا سره بودن آنرا جدا کرده بود از اقرار اول خود ولوا دعى انها ستوقه لا يصدق ان كان البيان مفصولا وصدق لو بين موصولاً (بنایاه) فالتفصيل في المفصول لا فى الموصول ولواقرا نه قبض الجياد لم يصدق مطلقا و لو موصولا للتناقض ولو اقرانة قبض حقه او قبض الثمن او استو فى حقه صدق في دعواه الزيادة لو بين موصولاً والالا (در مختار) وكذا لواقر بقبض الذى له عليه ثم ادعى الزيادة (كفایه) واگر دعوی کرد که آن درمها که قبض کرده ام آل ستوقه است دانست گوی کرده نمیشود در دعوای ستوقه اگر این بیان ستوقه بودن آن درمها را جدا کرده بود از اقرار کردن تو بقبض آنها و راست گوی کرده میشود در دعوای ستوقه بودن آنها اگر بیان ستوقه بودن را پیوست با اقرار اول خود کرده بود چنانچه در کتاب بنایه ذکر شده است پس فرق میان ماسره و ستوقه در آن بیان که جدا کرده باشد از اقرار اول و در آن بیانی که پیوست ذکر شده باشد با اقرار اول و واکر اقرار کرده بو بقبض کردن درمهای سره بعد از ان دعوای ناسره بودن یا ستوقه بودن انها را کرد مطلق راست گوی کرده نمیشود در دعوای ماسره بودن و ستوقه بودن آنها اگر چه پیوست کرده باشد بیان نا سره بودن و ستوقه بودن را باقرار اول خود از جهت تناقض در هر دو قول و و اگر اقرار کرد که بدرستیکه قبض کرده ام حق خود را یا قبض کرده ام بهای انجیز فروخته شده را یا تمام گرفته ام حق خود را راست گوی کرده میشود در دعوای نا سره بودن اگر بیان نا سره بودن را پیوست کرده باشد با اقرار اول خود واگر پیوست نکرده باشد بیان انرا با قرار اول خود راست گوی کرده نمیشود در دعوای ناسره بودن آنها و همچنین است احکم اقرار کرده بود بقبض کردن آنچیز که مرا و را بر دین دار اوست بعد از ان دعوای ناسره بودن آنها را که