Page 586

جلد اول ۵۷۷ كتاب القاضي بود ازان دیگر کوچه دروازه حال آنکه آن کوچه دیگر جای بود یعنی آخر آن بسته بود و بطرف جای دیگر خلاص نبود و مراد بآن جابی دیگر راه عام است یا آن چیزیست که رسیده شود ازان براه عام از جهت آنکه احتراز کرده شود ازان کوچه که جاری باشد بکوچه دیگر جاری نباشد و یعنی آخر بسته که این قسم کوچه نیز در حکم کوچه غیرجاری است پس نیست مراحل کوچه اول را که بکشایند دروازه را در ان کوچه دوم جهت رفتن و منع نیست کشودن آن برای روشنی کردن در خانه و باد وزیدن در ان و من میگویم که این روا بودن کشودن دروازه برای روشنی کردن در خانه و باد وزیدن دران وقت است که آن دروازه بلند باشد صلاحیت گذشتن را نداشته باشد و نیست مراحل کوچه اول را حق شفعه در آن خانه که فروخته شود درین کوچه دوم ولا فرق فی الاولی بین ان یکون نافذة او غیر نافذة فلان لا حق لاهلها فی المتشعبة بخلاف ما اذا كانت الشعبة الفتح نافذة لان المرور فیها حق العامة فلا هل الاولی فتح الباب فیها (کفایه) و فرق نیست در کوچه اول میان اینکه جاری باشد بطرف راه عام یا نه درین حکم که مراحل آن کوچه را حق نیست در کوچه جدا شده دوم بخلاف آنکه اگر کوچه جدا شده دوم جاری باشد بطرف راه عام زیرا که رفتن در ان کوچه دوم حق عامه است پس مراحل کوچه اول را کشاون دروازه است دران کوچه وان كانت مستد برتأ قد لزق طرقها فلهلهم ان يفتحوا بابا لان لكل واحد منهم حق المرور فی كلها اذهى ساحة مشتركة وهل يشتركون فی لشفعه اذا دار منها (هدایه) واگر کوچه دوم گرد کرده شده بود و بتعنق چسبیده بود سرطرق آن بکوچه در از پس مراحل کوچه اول را ست اینکه بکشایند دروازه را دران کوچه گرد کرده شده زیرا که هر کدام را از اهل کوچه اول حق گذشتن است در تمامی آن کوچه گرد کرده شده دوم زیرا که آن کوچه دوم صحن زمین مشترک است جداً شده دوم کوچه جدا شده اول کوچه در از د ار د ار دار دار د ار د ار د ار د ار د ار دار د ار د ار دار د ار مسند يرة د ار د ار د ار دار دار