Page 587

جلد اول ۵۷۸ کتاب القاضی وازین جهت که مشترک است شریک میشوند اهل کوچه اول با اهل کوچه دوم در حق شفعه تے که فروخته شود سرائی ازان کوچه دوم وقوله لزق طرفاها ای تصل طرفاها بالمستطيلة والمراء بطرفيها نهايۃ سعتها وهذا اذا كانت مثل نصف دائرۃ او اقل حتى لوكانت الكثر من ذلك لا يفتح فيها الباب فلنصور صورتين في الاولى يكون له فتح الباب دون الثانیۃ (شرح وقایہ) واین قول ہدایہ کہ لزق طرفاھا معنای ان است کہ پوست شده باشد هر دو طرف آن کوچه کرد کرده شده و دوم بآن کوچه در از اول مراد بهر دو طرف آنا کوچه دوم انتهای فراخی آنست و این حکم وقتی است که آن کوچه کرد کرده شده دوم بقدر نصف دایره یا اندک تر از ان باشد تا که اگر فراخی آن بسیارتر بود از نصف دایره کشوره نشود دران دروازه از کوچه اول پس هر آئینه نقشه می کشیم دو صورت که در صورت اول مراہل کوچه اول را کشودن دروازه است در کوچه دوم نه در صورت دوم رقيقہ لا منفذ لها ولها در رخمۃ مر درهم فى الرقيقہ فرفع احدهم سقفها وادعى ان لسقف وادعى كل واحد منهم انہ لہ ان كان طريق السقف الى ملك احدهم او مشغولاً بمتاعہ كان لہ فى الحكم ويكون القول قولہ مع يمينہ وان لم يكن طريق السقف الى ملک احدهم ولا كان مشغولا بمتاعہ فهو لهم جميعا ولكل واحد منهم ان يحلف الاخر على نصيبہ عند عدم البينة وايهما قام البينة فهو لہ وان اقاموا جميعا يقضى لهم لكل واحد منهم بما فى يد غيره رقاضیخان) کوچه بود که هرآن کوچه را منقذ نبود یعنی آخر آن بسته بود و دران کوچه سرا یها بودند هیچ کس را که راه گذرایشان دران کوچه بود پس بر داشت یکی از ایشان سقف آن کوچه را و دعوی کرد که آن سقف مر است و دعوی کرد هر کدام از ایشان که آن سقف مر است