Page 43

مقدمه ۳۲ جلد اول فضل مد محمد بن ایوب شاگرد جمع کننده کتاب مضمرات پس عمل و افتا بحکمی که در فتاوای صوفیه باشد مکروهی که موافق بودن ان حکم با اصول و قواعد دین معلوم شود ومنها خلاصة الكيدانی المنسوبة الى لطف الله النسفى فاتها وان اشتهرت فى بلاد ما وراء النهر الا انه لم يعرف الى الآن حال مؤلفها انه من هو وكيف هو وهل هو ممن يعتد بتصنيفه او هو ممن يضرب به المثل المشهور ان من لا يعرف الفقه تصنيف فيه ككبار حماة الرعایة (وازجمله کتابهای غیر معتبر ست که کتاب خلاصة کیدانی که نسبت کرده شده است بسوی لطف الله نسفی پس این کتاب اگرچه در بلاد ماوراءالنهر شهرت بسیار و رواج بشمار یافته مگرحال مصنف آن معلوم نیست که کیست و چگونه است و او ایا از جمله کسانیست که اعتماد کرده میشود بتصنیف و یا ازجمله کسانیست که بوی این مثل مشهور گفته میشود که کسی نمیداند علم فقه را تصنیف میکند دران کتابها برا الفصل الثالث وفيه مطلبان المطلب الاول فى عدم جواز العمل بالضعيف فصل سیم و در ان دو مطلب است مطلب اول ثابت است در بیان عدم جواز عمل کردن بروایت ضعیف وحاصل ما ذكره الشيخ قاسم رحمه الله فى تصحيحه انه لا فرق بين المفتى والقاضى ( در مختار ) من حيث ان كلا منهما لا يجوز له العمل بالتشهى بل عليه اتباع ما رجحوه فى الكل واقعة الا ان المفتى مخبر عن الحكم والقاضى ملزم به وان الحكم والفتيا وكذا العمل لنفسه بالقول المرجوع كقول محمد رحمه الله مع وجود قول ابی يوسف حج اذا لم يصح او يقو وجهه جهل و خرق للاجماع (درمختار وردالمحتار ) واولى بالبطلان الافتاء بخلاف ظاهر الرواية اذا لم يصح والافتاء بالقول المرجوع عنه (رد المحتار) وحاصل انچیزیه که ذکر کرده است آنرا حضرت شیخ قاسم رحمة الله علیه در کتاب خود که سمی است بتصحیح نیست که در میان مفتی و قاضی فرقی نیست درین که هر یکی از ایشان را روانیت عمل کردن بخواہش و ارزوی نفس خود بلکه در سر حادثه بر هر کدام فصل ثالث مطلب اول در ناروائی عمل بروایت ضعیف