Page 259

جلد اول ۲۵۰ کتاب القاضی یا وکیل تو کر دست از وه وقتی که میرسید نویسنده قاضی نوشته را باین صفت که ذکر کردیم بنویسد در آخر آن نوشته کریگویہ قاضی فلان بن فلان قاضی فلان شهر که نوشته شده است این نوشته از طرف من با مهرمن با این بها وقتی بنویسد که نوشته کرده باشد آن نوشته را دیگر کس غیر از قاضی و نوشته کند این را که جاری شده است این مهر بآن و جه که بیان شده است درین نوشته از طرف من د بتر من این مهر حمان است که نوشته میتدم درین نوشته و این نوشته سرنامه دار است بد و سر نامه یک سر نامه در ظاهر آن و یک سر نامه در باطن آن است و این نوشته مهر کرده شده است بهر من دشم و این همچنین است و نوشته شده است بر در نصف کل فقه و شاند دار شده است بنشان من و نشان من نهمین است و نوشته اسم آن نشان را براول کاغذ و گرفته ام بر این نوشته شاهدان را که فلان بن فلان د فلان بن فلان و فلان بن فلان اند و نوشته کند نا مهای ایشان را و نسبتهای ایشان د مهرهایی این را و بنویسد در آخر آن که نوشته ام این سطر هار که این مقدر سطر است بخط خود در فلان تاریخ پودر در آخر کتاب مجله اشارات تعالی را و کعنا مکند آن قاضی که بسوی او نوشته شده بشاهدی شاهدان که نوشته شده باشد دران نوشته شاهدی ایشان همچنین بودن آن نوشته نوشته قاضی ثابت نمیشود بھر د شاه هی ایران بنیز نوشته قاضی و همچنین کر شاہدی و ادند شاهدان بر اصل حادثه و نوشته کرده بود قاضی نوشته را عمل کرد نمیشود بآن همچنین ذکر شده است در کتاب خلاصه الفتاوی قال محمد رحمة الله عليه في كتاب الوكالة رجل وكل جلا بالخصومة في دار في غير مصره ويقبضها او باجا رتها واراد كتاب القاضي فالقاضي يكتب له في ذلك بعاد ذلك ان كان القاضي عرف الموكل اثبت معرفته وان لم يعرف يكتب وقد سألته البيئة على انه فلان بن فلان على نحو ما بينا ثم يكتب وقد وكل فلان بن فلان يذكر اسم الوكيل ونسبه على ما قدمنا من رسم الكتابة فان وكله بقبض الدار يكتب وكله بقبض الدار التي بالكوفة في بنى فلان واذا وكله بالحنوا فيها يكتب وكله بالخصومة في دارة التي بالكوفة فالحاصل انه ينبغي للقاضي ان يذكر في الكتاب ما يوكل به ثم ان كان الوكيل حاضرا كان زيادة في التعريف وان ترك لم يضر و ان كان غايبا بالكوفة يكتب وكلام