Page 166

کتاب قاضی قاضی که خلیفه پادشاه الامضاء الذي ظنوه الامضاء ولوانت الامضاء مجازاً سر اليها این حل د این هم از و بودن خلیفه گرفتن از العبارت که اک واقع شده از عادات پس خلیفه بغیر دستور دادن پادشاه خلیفه گرفتن ابا پیش مجاز است در حجا بجوز مجاز شرطی و شکلی واقع شد حادثه قاضی را با پسر و برادر ثبات کردند و دیگری را تا که حکم کند به نیابت قاضی اگر بود آن قاضی مدائل غایب بوقتن که در حرف پادشاه اذن شده بود اور اثبات کر دبن دعوی رو آن قاضی نامه خود یاد عوی کرد پسر او نزد آن نائب قاضی آن نائب حکم کرد بر مدعی ایا برای پسر او رواست این حکم نائب وقتیکه حکم کرد قاضی پسرسلطانی که او را قاضی کردانیده بود وا برای پسر سلطان روانست ولو قضى الثانى بمحضر من كلاعل وقضى الثانى هداية بعينه نبضه ( فتح القدير ) فالحكم كما فى الوكالة ( هدايه ) ادا وكل الوكيل غيره فتصرف بحضرته او بغيبته فاجازه نفذ (فتح القدیر) واگر شخص دوم که نائب آن قاضی است که بغیر اذن پادشاه نائب کر دانیده بود او را حکم کر دیحضو اول که خود قاضی است یا حکم کرد شخص دوم بغایب بودن قاضی اول پس حکم او رسید قضیه پس جازه کرد شخص اول که قاضی ست آنحکم ا روا میشود حکم او چنانچه در وکالت چنین حکم است که اگر وکیل دیرکس وکیل کند بغیر اجازه اول که موکل دست پس تصرف کرد آوکیل دوم بحضور وکیل اول در حال غایب بودن پس انوکیل اول جاز و گرد آن تصرف او جایز میح صحیح میشود و هکذا كان الخليفة معنى يجوز حكمه فانكان ذميا او مجنوناً أو عبد فاجازه القاضي حكم لا يجوز (قاضيخان ) در ین مسله یکه بان وقتی ست که خلیفه قاضی باشد از آن کسانیکه روا میشود از احکم قضا پس کر خلیفه او زمی بود یاد یوانه بو دیا غلام حکم کرد پس قاضی اجازه کرد حکم اور اور انمیشود وقيد باستخلافه قاضيا لان له التوكيل ولا يضاء بلا اذن السلطان ( محررائق ) وقتیکه ساخت نا روا بودن خلیفه کرفتن را بغیر اذن پادشاه تخلیفه کردانیدن قاضی د یکر می انجام زیرا که ر و است قاضی را وکیل گرفتن و وصی کردانیدن ( هديه دیکرمی را بغیر از اذن پادشاه بخلاف المأمور باقامة الجمعة حيث يستخلف فایده خلیفه گرفتن امام پر گروه شده با قامت نماز جمعه