Page 120

جلد اول ۱۱۱ کتاب القاضی بر مال غایب اورا نفقه بمثلیه لا ادون پدر و پد کلانان او و مادر و ما در کلانان او از مال و و مر او را است قرض کرد و مقرر کردن نفقه بر شوهر زن قسمی که آن شوهر او صاحب خوان و طعام بسیار نباشد فی جامع الفصولین للقاضي مال العالم ايام الأوقي بيع شئى مال ما لكر احمل وغاب المشترى ليا خذ ثمنه من ثمنه او من جنسه ولو كان اتى فله الاذن با جارتهيا وعلفها هو ليقولون الاذن ببيع الجارية المغصوبة لو كان مالكها غايبا ولوتر العا خيال طويلا والاكل كان مع اليه ثمنها الجن و در کتاب جامع الفصولین آورده است که مرقاضی ستم امانت نهادن مال غایب و مر اور است اذن کردن در فروختن آن چیزی که فروختا شده آن امالک آن بیر کر دو حال آنکھا شده باشد آن خریدار برای آنکه یکر در فروشند و بهائی آن مال فروخته شده را از بهائی آلیبنی از خریدار دو یم اکر بهای دویم از جنس بهای اول بوده باشد و اکر مال غایب چها رپائی بود پس مر قا راست اذن کردن با جاره دادن و کاه دادن آن از اجرت آن و مر قاضی را است اذن کردن بفروختن کنیز غصبه کرده شده اگر مالک آن کنیز غای باشد و اکر چه آن فروختن بر غصب کننده آن باشد پس حلال میشود برای خریدا رو طی کردن آن کنیز و اگر مالک آن حاضر شد میشود مراه را بر آن شخص که کنیز در دست اوست بهائی آن كنيز ولا يملك تزويج امة القات والمجنون وقتها وللمكاتب بما يبيعها وللمتات يقبض دين غائب من محبوسه وللمان يضع عند عدل اول اطلاق محبوسه بكفيل بنفسه وله الاذن ببيع وديعة يخيف فسادها و بيعها نیاب ضوف را می و مالک نمیشود قاضی بنکاح دادن کنیز غایب و کنیز دیوانه را و غلامان هر دو را و مرقاس است که مکاتب کند کنیز غایب و کنیز دیوانه را و مر او راست که بفروشد کنیز غایب و دیوانه را و مر او ر است که قبض کند دین غایت از بند ی او یعنی از شخصی که مدین و بند می شده باشد و مر او ر است که بنهد آن دین را در نزد شخصی عادل و مر او را است رها کردن بند می غایب با گرفتن ضامن سرو مر او رست اذن کردن بفر تخممن آن مالی امانت که ترسیده میشود از تباه شدن ای ال که صاحب ن خا یب و دانشمند مهم الد بیع داله لیست در این علم له وارث و اذ اصاح جا زايضا حفظ الية بيا لايجوز الجارة مبيع بيت المفقود لوخيف خرابه نواب سکنی