Page 90

جلد چهارم ۸۵ کتاب دعوی فیشود بذکر و حد و اکتفا کر د ومی شود بذکر سه حد بعد از ان چگونه حکم کر د ومی شود بحد چهارم در یصورت گفته است خصاف رحمۃ الله علیه در باب وقف کتاب خود که هستی که حکم کنم بسه حد میگر دانم حد چهارم را به برابری حد سوم تا که منتهی شود به مبدء حد اول همچنین ذکر شده در کتاب محیط و في جامع الفصولين واما يثبت الغلط با قرار الشاهد انى غلطت فيه (بحر و تکمله و درمختار) وفى الحموي والغلط انما يثبت با قراره انه غلط الشاهد والظاهران الغلط يثبت بهما اما لوادعى المدعى عليه الغلط لا تسمع الدعوی ولو اقام بینة لا تقبل (تکمله) و در کتاب جامع فصولین مذکور ست که تحقیق ثابت میشود خطائی و غلطی در ذکر حد و دو سه بار شاهد که بگوید که بدرستی غلط شده مزا ذکر حد چهارم و در کتاب حموی آورده که تحقیق که ثابت می شود غلط بودن با قرار کردن مدعی که بدرستی غلط شد شاهد در ذکر حد چهارم و قول ظاهر نیست که بدرستی غلط ثابت میشود با قرار هر یکی از ایشان اما اگر مدعی علیه دعوای غلطی کرد شنیده نمی شود و اگر گذرانید اندعی علیه گواه انرا بر غلط شدن شاهدان در ذکر حدود قبول کرد و نمی شود گواهان اودان قالا المدعى عليه هذا المحدود في يدي غير انك خطأت لا يلتفت اليه الا اذا توافقا على الخطاء فحينئذ يستأنف الخصومة كذا في فتاوي قاضیخان (عالمگیری) و اگر مدعی علیه گفت که این محدود در دست : ت لیکن تو غلط شدی التفات کرده نمی شود بگفته او مگر وقتیک مدعی و مدعی علیه متفق شوند بر خطا پس درین هنگام خصومت از سر گردانیده شو چنین در فتاوای قاضی خان وفي جامع الفصولين في فصل التناقضا دعي دار المحدودة فاجاب المدعى عليه نه ملكي وفي يدي ثم ادعى ان المدعي غلط في بعض حدودة لم تسمع لان جوا بدا قرار بانه بهذه الحدود فيصير بدعوى الغلط مناقضا بعدة وهذا فایده بیان ثابت شدن غلط