Page 891

جلد چهارم ۸۸۳ کتاب الدعوی اذا قال في دعوة البنوة هذا ابنى ولم يقل ولد على فراشه فهذه دعوى صحيحة واذا اقام البينة سمعت بينته وقضى ب بنوته كذا فى المحيط (عالمگیری) و اگر مدعی در دعوای نسب ولد گفت که این پسر از من است و نه گفت که زاده شده است برفرش من پس این دعوی صحیح است و اگر گذرانید گواهانرا بآن دعوی شنیده میشود گوا او و حکم کرده میشود به پسر بودن او همچنین ذکر کرده شده است در کتاب محیط رجل ادعى شيئا في يد غيره وقال هو فى ملكى وان صاحب اليد احدث يده عليه بغير حق قالوا لا يكون هذه دعو الغصب على ذى اليد وكذا لو قال المدعى فى دعواه هذا ملكى كان في يدى وان صاحبد احدث يده عليه بغير حق ولو قال هو ملكى وكان في يدى الى ان احدث المدعى عليه يده عليه بغير حق تكون هذه دعوى الغصب على ذى اليد (قاضیخان) مردی چیز را دعوی کرد که در دست دیگری بود و گفت که این چیز ملک من است و ذوالید دست تصرف خود را بران نو پیدا کرده بغیر حق گفته اند مشایخ که این دعوی دعوی غصب نمیشود بر ذوالید و همچنین حکم است اگر گفت مدعی در دعوای خود که این چیز ملک من است و در دست من بود و ذوالید دت تصرف خود را نو پیدا کرده دران بغیر حق و اگر گفت که این چیز ملک من است و در دست من بود تا اینکه مدعی علیه دست تصرف خود را نو پیدا کرده است دران بغیر حق این دعوی دعوی غصب میشود بر ذوالید الدعوى في عتق الامة وفى الطلقات الثلاث وفي الطلاق البائن ليس بشرط لصحة القضاء والمسالة معرفة قالوا وكذالك في الطلاق الرجعي الدعوى لا يكون شرط الصحته کذا في المحيط عالمگیری) و ی در آزادی کنیز و در طلاق سه گانه و در طلاق بائن شرط نیست برای صحت حکم قاضی و این مسئله معلوم است و گفته اند علمای رحمهم الله تعالی که همچنین در طلاق رجعی نیز دعوی شرط نیست برای صحت حکم قاضی همچنین ذکر کرده شده است کتاب محیط مدعی