Page 838

جلد چهارم ۸۴۹ کتاب الدعوی شهد آن والدہا منکوبحی کذا اقرار کننده را در انچیزیکه اقرار کرده بود درینصورت غلامست انشخصی که اقرار برایش کرده شده و مادر او ام ولدست باشخصی که برایش اقرار کرده شده اگر بروز دعوی کردن اقرار کننده امضا بگرداند قاضی اورا آزاد از طرف اقرار کننده وما ورا او را ام ولد د یگردانداز شخصی که برایش اقرار کرده شده و اگر مادر او زنده بود و آن ولدار انفس خود بخیر کرده میتوانست مراسگوی ایران مادر او اقرار کنند در اور دعوی گرداندلداوراپس آن اندآزاد است و آن نیز ام ولد است ایران کننده را چنین کم ست گرد و علوی گرداند ادا و اقرارکننده را در اسکوی کرد انمدان ایام او را در هما نجیز یکه بیان کردیم مقررا چنینت در کنا نیط درحلیمان وترکی اینجا و تامراءة وات انه ابنها من لين تفرق الغلام اقامت البيئة على ذلك فان القاضي يقضى بنسبه وبقضى بالزوجية ون مرتبت كنا نير الطحاوی ملاروی مرد وارث گذشت یک پسرا پس آمد زنی و دعوی نمود که بدرستی این پسر از من است از انمرده در شکوی کرد اورا آن پسر گردانید آن آن گمانرا سر آن دعوای خودس بدرستی که قاضی حکم کند بنسب آن پسر از ان زن حکم کند قاضی بزن بودن آنزن برای آنمرده در مینکی آنزن از انمرده مجند است شرح طحاوی امرأنان اذار عتاند الولد اقامت كل واحدة منهما وجين رجلا وام اتين على قولا بي يوسف و محمد لا يقضى نسبه من احدهما منها وعلى قول الحنيفة بثبت لي منهما واذا اقامت كل واحدة منهما إمراة واحدة ذكر فى رواية ابي سليمان انه لا يقضى لواء بحدة منهما بهذه الحجة عند ابي حنيفه ولو لم يكن لواحد ة منها حجة لا يقضى بنسب الولد منها بلاخلاف مایکنی اگر دوزن دعوی نمودند نسب ولد را و شاهدان گذر اینه هر کدام ایشان دو مر د ویا یکمرد و دو زن را پس تقول صاحبین حمام الله تعالی نیست و د نسب او زیمیکدام ایشان نیابر قول امام ابوحنیفه جماله تعالی ثابت میشود نسب آن المازمرد و ایشان کرشا می کند نامید پرکدام ایشان کیر ا ر ا د ر و ا ت ا سلمن ک دی مری کند دانه فایده دوزن دعوی کننده ی ار یکمرود و سرودی ایشان شاهدان گذرانیدند