Page 839

جلد چهارم ۸۳۰ کتاب دعوی به نسب آن ولد برای یکی از ایشان باین شاهدی نزد امام ابو حنیفه رح واگر هر یکی ایشانرا شاهد نبود درینصورت حکم کرده نمیشود بنسب آن ولد از یکی ایشان بدون خلاف قال في مجمع النوازل فایده یکی از دو پسر و دیگری دختر بود و هری کی از و وزن دعوی نسب ان پسر را میکرد و نفی میکرد نسب دختر را ولو كان احد المولدين ذكرا والاخر انثى ادعن كل واحدة منها الابن ونفت الابنة يوزعانها فجعل الاد للوالد باقل هكذا المحيط (عالمكيري) و در کتاب مجموع نواز ل گفته که اگر یکی از دو ولد پسر و دیگری خضره و دعوی نمود هر کدام از ان دو زن نسب آن پسر را و نفی کرد نسب آن دختر را وزن کرد شود ایشان پس میشود آن پسر بر آن زنیکه شیر او سنگین تر باشد همچنین ذکر کرده شده است در کتاب محیط ادعاء امة الرجل فلا عالما اختي ابنه من نكاح بشبهة وانكره المولى لم يصدق على ذلك وكذلك العم محیط والخال وسائر القرابات فان ملكه يوما وقدا دعاه من جهة نكاح صحيح او فاسد او من جهة شبهة يثبت نسبه منه وكذالك لو ادع انه ابنه ولم يذكر انه تزوجه او لومات امه معه اوقد يغتق صارت ام ولد له وان ملك الولد ابوه المدعى وهو يحد مقالة ابنه لم يثبت النسب منه ابن زولا كذا في المبسوط (عالمکيري) واگر ولد اور د کنیز مردی پس دعوی کرد آن ولد را برادر آمر د که بدرستی این ولد پسرست از سبب نکاح شبه منکر شد خواجه او ازان دعوی در شگوی کرده نمیشود برادر او بران دعوی و همچنین اگر دعوی کرد آن ولد را عم وخال او یا دیگر اقربای او پس اگر مالک شد آن ولد را برادر یا دیگر قاری او در یکروزی در حالیکه تحقیق دعوی کرده بود آن ولد را از سب نکاح صحیح یا نکاح فاسد یا از سبب ملک میشود نسب آن ولد از او و همچنان حکمت اگر دعوی کرد که بدرستی این ولد پر سنت و بیان نکرد که به نجام بنگاج داده است آنرا من اگر مالک شد آن کنی را با آن پر بابدون اوپس آن نیز ام ولده میگردد او را به ولد واگر مالک شد آن ولد را پدر مدعی در حالیکه پدر او منکر بود از ان گفتن پسر خود پس ثابت نمیشود نسب اینها از پدر او و نه آزاد میشود گان و همچنین ذکر کرده شده است در کتاب مبسوط اذا ولدت جارية الاب ولدا و ادعى ابنه نسب هذا الولد لا تصح دعوته الا بتصديق من الاب و كذلك لو ادعی