Page 817

کتاب الدعوى ۸۰۸ جلد چهارم پس معتبر قول آن کنیز است گفته است امام ابو یوسف رح که اگر اتولد در دست هر دوی ایشان بود همچنان قول آن کنیز معتبر است و اگر هر دو گذرانیدند گواهانرا پس گواهان آن کنیز بهتر است و همچنین حکم است در مکاتب کردن آن کنیز اما در مدبر کردنش پس قول معتبر خواجه او راست زیرا که دستکوی کردن آن هر دو یکدیگر خود را بر غلامی آن ولد ولو اعتق الجارية ثم اختلفا بعد حين في الولد فقالت ولدته بعد ما عتقت فاخذته منی وقال المولى ولدته قبل العتق واخذنه منك وانت امتى لى فامكان الولد لا يعبر عن نفسه رده المولى الى الام الا بتراضى باخذه منها وكذالك فى المكاتبة اما فى المدبرة وام الولد القول للمولى (قاضيخان) واگر شخصی آزاد کرد کنیز خود را پس تر باهم اختلاف کردند در ولد بعد از گذشتن زمانه پس گفت آن کنیز که زاده بودم او را بعد از انکه آزاد شده بودم و گرفتی او را از من و گفت خواجه او که زاده بودی تو او را پیش از آزاد شدن پس گرفته بودم او را از تو در حالیکه تو کنیز من بودی پس اگر آن ولد تعبیر کرده نمیتوانست از خود رد کند او را خواجه او بر مادرش زیرا که او اقرار کرده است بگرفتن وازان کنیز و همچنین حکم است در کنیز مکاتب اما در مدبر وام ولده قول معتبر خواجه او راست جاريتين رجلين او ثلثة او اكثر ولدت ولداً فادعوه جميعاً يثبت النسب من الكل في قول ابيحنيفة رح وزفر رح وللمرتين زيادتهم كما لوادعوا نتاج دابة فاقام كلواحد منهم البيئة انها دابته ولدتها دابتي هذه كدا بتر معرفة وله قانه يقضي بالبينات وان كثرت (قاضيخان) کنیزی میان دو مرد یا سه مرد یا بسیار تر مشترک بود و آن کنیز ولدی آورد پس همه ایشان دعوی نمودند او را ثابت میشود نسب او از همه ایشان در قول امام اعظم رح و امام زفر رحمن مرغ با ورم چنانکه اگر دعوی کرده باشند خانه را و چهار پایرا پس هر کدام ایشان گذرانیدند گواهنرا