Page 818

۸۰۹ کتاب الدعوی جز چهارم اگر انا ر ا ک این چهار پای از من است که زاده است آنرا چهار پای من که اشارت کرده باشد چهار پای معلوم پیس بدریستی حکم کرده میشود بهمان گواهان اگرچه مسابه باشد متولدت اولا دا فی بطون مختلفة فشهد اثنانته على اقرار المولى شهد احدهما بها حين ولدت الاکبر اقر المتوسط ان ابنه وشهد الثاني في الصاحين ولدت الثاني اقر المولى انه ابنه وشهد الثالت اقر بالثالث والمولى يجد جميع ذلك فالمهملة الولد الاكبر عبديباع لانه لم يشهد على اقرار المولى سبه الا واحد فلا يثبت نسبه والثانی حكمه حكم ولدام الولد لان الاول مع الثاني شهدا على افراح انها ام ولوله وان لم يجتمعا على نسب الثاني فقد اجتمعا على حق الحرية للام فيثبت ذلك الحق بشهادتهما للولد الثاني وان لم يثبت نسبة فاما الجارية ام ولغله الولد الثاني فكان الولد الثالث ولد ام ولدة فيثبت نسبه مسأله ان یعقوبیه (قاضیخان) کنیزی آورده بود ولد ها را در شکمهای مختلف پس گواهی دادی کیس باقرار خواجه اوجا بطریق که گواهی داد یکی ایشان که بدرستی وقتیکه زاده شد آنولد کلان اقرار کرد خواجه اش که بدرستی این ولد پسر من است و گواهی داد دوم ایشان که بدرستی وقتیکه زاده شد و لد دوم اقرار کرد خواجه او که بدرستی این ولد پسر من است وگواهی داد سوم ایشان که بدرستی این خواجه او اقرار کرد بولد سوم که این ولد پسر من است و حال آنکه خواجه او منکر شدند همه آن گفته است امام محمد رح که آن ولد کلان غلام او است فروخته میشود زیرا که گواهی نداده است با قرار خواجه اش بنسب او مگر یک گواه نیر ثابت نمیشود نسب او از خواجه او و حکم ولد دوم حکم ولدام ولده است زیرا که گواه اول با گواه دوم گواهی داده اند با قرار خواجه او با نیکه بدرستی آن کنیزام ولده است مر او را اگرچه آن ہر دو گواه جمع نشده اند بر نسب ولد دوم پس تحقیق جمع شده اند بحق آزادی ما دریش