Page 816

جلد چهارم کتاب الدعوی اگر آنرا اختیار کرده بود نفی خود را پیش از نفی کردن نسب ولد پس نسب آنولد ثابت است از شوهرش ولعان نیست ولیکن حد قذف واجب میشود بشوهرش واگر آنزن اختیار کرده بود نفس خود را بعداز نفی کردن نسب او پیش از بر پاکردن لعان پس نسب آنولد ثابت است از شوهر او وحدت لعان و حد قذف بر او همچنین است در کتاب محیط ولواشتراها الزوج فجاءت بولد لاقل من ستة اشهر من وقت الشراء فقاه لا يصح تفيه ويلزمه الولد وان جاءت به لستة اشهر فصاعدا فقاه ينفي بمجرد النفي ولا يلزمه الا ان يقر به هكذا في محيط السرخسى (عالمكيري) واگر آن کنیز منکوحه خود را شوهر خرید و آورد ولدیرا کمتر از مدت ششماه از وقت خریدنش پس نفی کردنسب اورا صحیح نمیشود نفی کردن او و لازم میشود آنولد او را واگر آورده بود آنولد را از مدت ششماه باز یادتر پس نفی کرد نسب او رانفی کرده میشود نسب او بمجرد نفی کردن و و لازم نمیشود آنولد اورا مگر لازم میشود وقتیکه اقرار نماید بآن همچنین است در کتاب محیط سُخسی رجل اعتق امته ثم خاصمته مولاها ولها ولد فقالت للمولى اعتقتنى قبل الولادة والولد حر و قال المولى لا بل ولدت قبل الاعتاق والولد رقيق ذكر الناطفى رحم ان كان الولد فى يدها كان القول قولها وقال ابو يوسف رحم انكان الولد فى ايديهما فكذلك يكون القول قولها ولو اقاما البينة فبينتها اولى وكذلك هذا فى الكتابة وانما فى التدبير فالقول يكون للمولى لانهما تصادقا على رقبة (قاضیخان) مردی آزاد کرد کنیز خود را پس از آن کنیز دعوی نمود بر خواجه خود و حالیکه مر او را ولدی بود پس گفت مرخواجه خود را که آزاد کرده توکومرامیش ا زنادن وان ولد آزاد است و گفت خواجه او که اینچنین نیست بلکه زاده بودی تو او را پیش از آزاد کردن پس آن ولد غلام است ذکر کرده است امام ناطفی رحم که اگر آن ولد در دست آن کنیز را