Page 785

جلد چهارم ٤٤٦ كتاب الدعوى نسب او از انزن نه از ان مرد وان اقر الرجل بالزنا بامرأة حرة اوامة وان هذا الولد منهما من الزنا وادعت المرأة نكاحا جائزا او فاسدا فانه لا يثبت النسب من الرجل وان ملكه ولكن يعتق عليه من الرجل عليه وتقدير العقر وكذلك اذا اقامت شاهدا واحدا لا يثبت النسب من الرجل وان كان الشاهد عدلا وعليه العقر وعليها العدة في الفصلين كذا في الذخيرة ( عالمكيري ) واکر اقرار کرد مردی بزنا کردن بازن آزادی یا کنیزی و باینکه این پسر از ان زنست از زنا و دعوی کردانزن نکاح صحیح یا فاسد را پس ثابت نمیشود نسب آنولد از ان مرد اکر چه مالک او شود و لیکن آزاد میشود بر او بوجهیکه مالک او شود و مهر بر او لازم نیست تاوان بضاع او و همچنین کرانزن یک کواه کذرانید ثابت نمیشود نسب او از ان مرد اکر چه آن کواه عادل باشد و مهر وی لازم میشود تاوان بضاع او و بران زن لازم میشود عدت کذرانیدن در هر دو صورت چنین است در ذخیره و لو ادعى صبيا في يدها سرا لا فقال هو ابنی من الزناء وقالت المرأة هو من النكاح لم يثبت النسب فان قال بعد ذلك من نكاح يثبت النسب كذلك لو ادعى الرجل لنكاح وادعت المرأة انه من الزنالم يثبت النسب فان عادتت فصلىت الرجل يثبت نسبته كذا في الفتاوى (عالمكيري) اکر مردی دعوی کرد ولد یرا که در دست زنی بود پس کفت که این پسر منست از زنا وکفت انزن که این پسرست از نکاح ثابت نمیشود نسب او از ان پسر پس کر بید از ان کفت آن مرد که آن پسر من است از نکاح ثابت میشود نسب آنولد از او همچنان اکر دعوی کردان نکاح را و دعوی کرد زن که بدرستی این پسر از زناست ثابت نمیشود نسب آنولد پس اکر کز دیدانزن بر راستکوی آنمرد آنمرد ثابت میشود نسب از ان مرد مچنین ذکر شده در فتاوی وی و ان ادعى الرجل النكاح وادعت هى انه من الزنا فهو كان لولد في يد الرجل يثبت لنسبتة وان كان فى يد المراة لم يثبت نسبته مذكور بقية الشبح مملکه مهر تمام وباله ولاحد عليه وعليه العقر وعليها العدة وكذا في محيط سرخسى ( عالمكيري ) واكر دعوی کردان مرد نکاح را و دعوی کرد انزن که بدرستی این پسر از زناست پس اکران پسر در نزد