Page 772

جلد چهارم ۷۶۳ کتاب دعوی گفته است امام اعظم رح که دو مرد خارج گذرانید هر کدام ایشان گواهان را که بدرستی این پسر از من است که زاده است بر فراش من از این زن من پس وی پسر گردانیده می شود مر آن دو مرد و آن دو زن را همچنین ذکر کرده شده است در کتاب محیط سرخسی رح قال محمد رح صبی فی یا جبل جاء رجلان و ادعی کل واحد منهما انه ابنه واقاما علی ذلك بينة قضي بنسبه منهما وان وقت احدی البینتان وقتا قبل الاخری ینظر الی سن الصبی فان كان موافقا لاحد الوقتين مخالفا للوقت الآخر يقضي للذي كان وقته موافقا لسن الصبي وان كان مخالفا لاحد الوقتين بيقين مشكلا للوقت الآخر يقضى للمشكل وان كان مشكلا للوقتين لوان شهد اله احد الفريقين انه ابن تسع سنين وشهد الفريق الآخرانه ابن عشر سنين وهو يصلح ابن تسع سنين وابن عشر سنين يقضى بينهما باتفاق الروايات هو الصحيح كذا في المحيط گفته است امام محمد رح که کودکی در دست مردی بود و آمد دو مرد دیگر دعوی کرد هر کدام ایشان که این پسر از من است و گذرانیدند گواهان را بران دعوی خود حکم کرده میشود بنسب او از هر دوی ایشان و اگر بیان کرده بود یکی از ان دو گواهان وقتی را پیش از وقتیکه بیان کرده بود گواهان دیگر نظرکرده شود بسال آن کودک پس اگر سال او موافق بود با وقت یکی از ان گواهان مخالف بود از وقت دیگر گواهان حکم کرده میشود بآن کودک برای کسیکه وقت او موافق است با سال آن کودک و اگر سال او یقینی مخالف بود با یکی از ان دو وقت و مشکل بود سال او با وقت دیگر حکم کرده میشود با و برای کسیکه وقتش مشکل است، و اگر سال او مشکل بود با هر دو وقت چنانکه شاهد می داد یکی از فرقه گواهان که آن کودک پسر نه ساله است و گواهی داد فرقه دیگر که او پسر ده ساله است و حال آنکه صلاحیت داشت آن پسر نه ساله و ده ساله را حکم کرده میشود بآن میان آن هر دو مرد باشتراك باتفاق روايات همین حکم صحیح است همچنین ذکر کرده شده است در حیات