Page 773

جلد چهارم ۱۶۴ کتاب الدعوی لقيط ادعاه رجلان قام احدهما البينة انه ابنه واقام الاخر البينة انه ابنته فاذا هو خنثی فان كان يبول من مبال الرجال فهو للمدعی لابن وان كان يبول من مبال الجارية فهو للمدة البنت فان بال منها فالحكم للاسبق فان بال منهما معا ولم يسبق احدهما قال ابوحنيفة رح لا علم لي بذالك فيقضي بينهما وكان خنثی مشكلاً فهو مشكل بالاتفاق كذا في شرح الغمري (عالمگيري) کودکی برداشته شده و یافته شده را دعوی کردند دو مردیکی از ایشان گواهان گذرانید که بدرستی این کودک پسر من ست و دیگر ایشان گواهان گذرانید که بدرستی این کودک دختر من ست پس ناگاه آن کودک خنثی بود پس اگر آن کودک بول میکرد از جای بول کردن مردان پس آن کودک مرد مدعی پسر است و اگر او بول میکرد از جای بول کردن زنان پس او مرد مدعی دختر را ست و اگر او از هر دو جای بول میکرد پس حکم بر پیشتر است و اگر بول میکرد از هر دو جای بول یکبار و یکی از ان پیش نبود بر دیگر خود گفته ست امام اعظم رح که مرا علم نیست بحال این کودک پس حکم کرده می شود با و در بین هر دو مدعیان و اگر بول او از هر دو جای بول برابری شد پس او خنثی مشکل ست باتفاق علماء همچنین ذکر کرده شده است در شهر محرم ولو ادعی عبد مسلم انه ابنه و ادعی فراش من هذه الامة وادعی ذمی انه ابنه و ادعی فراشه من امته هذه قضی للذي ادعی كذا في المبسوط (عالمگيري) اگر غلام مسلمان دعوی کرد که بدرستی این پسر از من ست که زاده شده است برفراش من ازین کنیز و ذمی دعوی کرد که بدرستی این پسر از من که زاده شده ست بر فراش من ازین زن پس حکم کرده میشود برای ذمی آنچنان ذکر کرده شده است در کتاب مبسوط صبى فى يد رجل ادعى نسبه خارجيان حدهما مسلم والآخر ذمي افاً كل واحد منهما بينة من المسلمين انه ابنه قضى بالنسبت المسلم كذا في المحيط (عالمكيرى) کودکی