Page 771

جلد چهارم ۷۶۲ کتاب دعوی همچنین ذکر کرده شده است در کتاب حاوی لو كان الصبي في يد رجل فاقامت امراة الشهادة انه ابنها قضيته بالنسب منها وان كان ذواليد يدعيه لم يقض به ولولم يقد للمرأه الا امرأة واحدة شهدت انها ولدته فان كان ذو اليد يكذبه ابنه او عبده لم يقض للمراة بشی وان كان الذي في يديه لايدعى فاني اقضى له الا بشهادة امرأة واحدة وهذا استحسار (مبسوط) اگر کودکی در دست مردی بود پس زنی گذرانید گواهان را که بدرستی این کودک پسر من است گفته است امام محمد رح که حکم میکنم بنسب آن کودک از ان زن و اگر ذو الید دعوی میکرد او را حکم کرده نمی شود برای او بآن کودک و اگر آن زن گواهان نگذرانید مگر یک زنی را که گواهی داد آن زن که بدرستی این زن نژاده است این کودک را پس اگر ذو الید دعوی میکرد که بدرستی این کودک پسر من است یا غلام من است پس حکم کرده نمی شود برای آن زن چیزی و اگر آن کسیکه آن کودک در دست او بود دعوی نمیکرد پس بدرستی حکم میکنم بآن کودک برای آنزن بگواهی یکزن و این حکم استحسان است صبي في يد رجل لا يدعيه فاقامت امرأة البينة انه ابنها ولدته واقام رجل بينة انه ابنه ولد على فراشه ولم يسمهم جعلته ابن الرجل والمرأة وكان الملوكاني يذ المراة ومن ضرورة القضاء بالفراش بينهما كذا في المبسوط (عالمگيري) کودکی در دست مردی بود که د کو نمیکرد آن مرد اور اپس زنی گذرانید گواهان را که بدرستی آن کودک پسر من است که نزاده امتام و مردی دیگر گذرانید گواهان را که بدرستی آن پسر از من است که نزاده شده است بر فراش من و ننامید مادش را گفته است امام محمد ح که میگردانم او را پسر آن مرد و آن زن و همچنین حکم ست که اگر آن پسر در دست آن زن بود و از ضرورت این حکم حکم کردن قاضی است بفراش یعنی بنگاح در میان ایشان همچنین ذکر کرده شده است در کتاب مبسوط قال ابو حنيفة رح رجلان خاليان اقاما كل واحد منة انه ابنه الذى و الله المراة هذا جمل ابن الرحمان والمرايان كذا في محيط السحسى عالمكير)