Page 765

جلد چهارم ۷۵۶ کتاب دعوی وولدت ولدا فادعى العبد نسب هذا الولد حتى ثبت نسب الولد منه لا يضمن العبد من قيمة الجارية لشريكه شيئا كذا في المحيط (عالمكيرى) کنیزی میان غلام مکاتب ومرد آزاد مشترک بود پس ولد آورد آن کنیز و دعوی کرد آن مکاتب نسب آن ولد را تا که ثابت شد نسب آن ولد از او پس آن مکاتب تاوان ده نمی شود نیمه قمیت آن کنیز را ونیمه تاوان جاع او را برای شریک خود و اگر آن کنیز مشترک بود میان مرد آزاد و غلام سوداگر و ولد آورد آن کنیز پس دعوی نمود آن غلام نسب آن ولد را تا که ثابت شد نسب آن ولد از ان غلام تاوان ده نمی شود آن غلام هیچ چیزی را از قیمت آن کنیز برای شریک خود همچین ذکر کرده شده است در کتاب محیط الفصل الخامس في دعوة الخارج وذى اليد ودعوة الخارجين فصل پنجم ثابت است در بیان دعوی کردن خارج و ذوالید و در بیان دعوی کردن دو خارج نسب ولدی را صغير لا يتكلم في يد رجل يدعى انه ابنه يثبت النسب استحسانا اذالم يعبر عن نفسه وان ادعاه آخر انه ابنه يثبت نسبه صذفه ذو اليد او كذبه استتحنانا الا قياسا ولو ادعاه ذو اليد ورجل آخر فذو اليد الحى ولو سبو الج في الدعوة فهو السابق كذا في محيط السرخسي (عالمكيرى) پسر صغیر که سخن گفته میتوانست در دست مردی بود که دعوی میکرد آنرا که بدرستی این پسر از من است ثابت می شود نسب آن پسر از آن مرد از روی استحسان اگر آن پسر بیان کرده نمیتوانست از نفس خود واگر دعوی کرد مرد دیگر اور ا که بدرستی آن پسر از نست ثابت میشود نسب از ان بگیر خواه راستگوی کند او را ذوالید و یا دروغگوی کند او را از روی استحسان نه از روی قیاس اگر دعوی کردند او دا ذوالیه و مرد دیگر پس دعوای ذوالید بهتر است و اگر یکی از ایشان پیشی کرد بدعوای خود پس آن پسر مدعی پیشینه راست همچنین ذکر کرده شده است در کتاب محیط سرخسی (ح)