Page 670

جلد چهارم ۶۶۱ کتاب دعوی اگر دیواری در بین دو سرائی بود که دعوی میکرد آن دیوار را صاحب هر دو سرای و پیدا شود که آن دیوار متصل بود بآبادی هر دوی ایشان با تصال تربیع یا باتصال پوستی پس آن دیوار دربین ایشان بدو نصف است از جهت برابر بودن ایشان در تصرف ثابت بوده در ان واگر اتصال یکی ایشان باتصال تربیع بود و مرآندیگر را اتصال پوستی پس صاحب اتصال تربیع بهتر است زیرا که بدرستی مر او را با اتصال یک نوع استعمال در آنست واگر آن دیوار متصل بآبادی یکی ایشان باتصال تربیع یا باتصال پوستی و مر دیگر را هیچ اتصال نبود پس صاحب اتصال بهتر است واگر یکی از ایشانرا بران دیوار اتصال بود و مر آن دیگر را بران تیرها بود درینصورت اگر آن اتصال اتصال تربیع بود پس آن دیوار مرصاحب اتصال راست و مر صاحب تیرها را جای نهادن تیرهای اوست واگر مریکی ایشانرا بآن دیوار اتصال پوستی بود و مر دیگرش را بران تیرها بود پس صاحب تیرها بهتر است و ذكر شمس الائمة السرخسي في دعویٰ الاصل اذا كان لاحدهما عليه عشر خشبات و للآخر عليه خشبة واحدة فلكل واحد منهما مائة خشبة ولا يكون الحائط بينهما نصفين و انما استحسن هذا في الخشبة والخشبتين هكذا ذكر في صلح الاصل وذكر فى كتاب الاقرار الحائط كله لصاحب عشر الا موضع الخشبة قال قاضيخان لا يومن به الشیخ (قاضیخان) و ذکر کرده است شمس الائمه سرخسی در دعوای کتاب مطوط که اگرمریکی ازایشانر ایران پاره چوب بر دیگر مر آن یک چوب پس هر کدام از ایشانرا مقدار زیر چوب است و آن دیوار در بین ایشان دو نصف نمیشود بدرستی این حکم دانسته شد در یک چوب دو چوب همچنین ذکر کرده است امام محمد در کتاب صلح کتاب مبسوط و ذکر کرده است کتاب قرار که بدرستی همه آن دیوار مر ستاره چوب است مگر جای آن یکچوب زیرا که بدرستی ای آن چوب صحب چوب است کلام مرنفرود صاحب آن پیرداشتن آن چوب قال شمس الائمة السرخسي لم يذكر في الكتاب حكم مابين الخشبين انه لايما يقضى به من اصحابهما من قال يعطى الملك بينهما على احدى عشر سهما عشرة أسهم فايده دیواریکه مران ده چوب ها ازیک مدعی و یکچوب باشد از دیگر فايده حکم ما بین چوبها وحکم زیر آن