Page 652

جلد چهارم ۶۴۳ کتاب دعوی اذا تنازعا فی دابة احدها راکبها والآخر متعلق بلجامها فالراکب اولیٰ (هدایه) فایده و وقتیکه دو مدعی دعوی کردند در چهارپائی یکی ایشان بران سوار بود و دیگری تعلق گیرنده یکی ایشان بود بلگام آن پس آن مدعی سوار آن بهترست بآن و كذا اذا كان احدهما راکبا سوار و دیگر ایشان از لگام آن گرفته فی السرج و الآخر ردیفه فالراکب اولیٰ (هدایه) بود و همچنین است اگر یکی ایشان در زین سوار بود و دیگر ایشان پس پشت او پس آن کس یکی ایشان برزین که در زین سوار است بهترست بآن بخلاف ما اذا كانا راکبین فی السرج حیث تکون بینهما چهار پای سوار لاستواء هما فی المتصرف (هدایه و کفایه) بخلاف آنکه هر دو برزین سوار باشند بود و دیگر ایشان پس پشت او از جهت اینکه در ینوقت آن چهارپای در مابین هر دو مشترک میشود از جهت برابر بودن ایشان در تصرف ولو اختلف العبد المأذون المديون مع المولیٰ فی ثوب او دابة كلو احد منهما ان كان الثوب من بزل العبد وهو من تجارته يعني من نوع ما يتجر فيه الثوب وان العبد لابساثوبا اوراکبادابة هومنزل المولیٰ فالثوب الدابة المولیٰ زلمه یکن من تجارته (قاضیخان) و اگر باهم دعوی کردند خواجه و غلام مأذون دیندار در جامه و دعوی کرد آنرا هر کدام از خواجه و غلام پس اگر آن جامه در خانه غلام بود و حال آنکه آن جامه از سوداگری آنغلام بود یعنی از نوع آن چیز بود که در ان تجارت میکرد پس آن جامه را نغلام است و اگر آنغلام پوشیده بود آن جامه را و یا سوار بود بر چهارپائی و حال آنکه آن جامه و یا آن چهارپای در خانه خواجه بود پس آنجامه و چهارپای ان غلام ست اگر چه از تجارت او نباشد وكذا اذا تنازعا بعير عليه حمل لاحدهما وللآخر كوزه معلقة بحبل الحمل ولانه هو المتصرف (هدایه) فایده و همچنین اگر دو مدعی دعوی کردند در اشتری و بران اشتر بار بود و یکی ایشانرا و مردیگر را آفتاب یکی از دو مدعی کها باری بود بر اشتری آویخته بود بر آن پس صاحب بار بهترست بآن زیرا که وی تصرف کننده است اختصاصا و دیگری را آفتابه آویخته بود بر ان