Page 651

کتاب دعوی جلد چهارم ٦٣٢ فلان واخوه غائب فاقام الاجنبى البينة على انها دارة ورثها من ابيه وقضى القاضى بالدار للاجنبى ببنية ثم حضر اخو ذى اليد واقام البينة ان الدار كانت لابيه فلان متوركة ميراثا بينه وبين اخيه ذي اليد فان القاضي لا يقبل بينته وان كان قرار ذي اليد ان الدار ميراثا بينه وبين اخيه لغائب فلان بعد ما اقام الاجنبى عليه البينة اعتبا داره ورثها من ابيه وقضى بها حو عليه الاجنبى كل الدار ثم حضر اخوذى اليد فاقام البينة على ذلك وكانت لا يقبلات ويتركها ميراثا بينه وبين اخيه قبل القا بينة كذا في المحيط على على و اگر ذو الید در اول دعوی نمود که بدرستی این سرای از پدر من بود که مرده است و میراث گذاشته است آنرا میان من و فلان برادر من و آن برادر او غائب بود پس گذرانید بیگانه گواهان را باینکه این سرای را میراث برده ام از پدر خود وحکم کرد قاضی بآن سرای برای آن بیگانه بگواهان او بعد از ان حاضر شد برادر آن ذوالید و گذرانید گواهانرا که بدرستی بود این سرای از پدرم که فلانست مرده و میراث گذاشته است آنرا میان من برادر من که ذو الید است پس بدرستی قاضی قبول نکند گواهان او را و اگر اقرار نمود ذوالید باینکه این سرای میراث است میان من و برادر غائب من که فلانست بعد از ان بود که گذرانیده بود بیگانه بر او گواه نرا باینکه بدرستی این سرا میراث مانده از پدر من و حکم کرده بود قاضی بر او برای آن بیگانه بهمه آن سرای بعد از ان حاضر شد برادر ذو الید پس گذرانید گواهانرا باینکه بدرستی این سرای مر پدر مرا بود که مرده است و میراث گذاشته است آنرا میان من و برادر من قبول کند قاضی گواهان او را همچنین ذکر شده است در کتاب محیط الفصل الثالث فى التنازع بالايد فصل سوم ثابت است در بیان حکم نزاع مدعیان بواسطه دستها و تصرف نمود در مال مدعای واذا