Page 615

جلد چهارم ٦٠٦ کتاب دعوی كحلب اللبن واتخاذ الجبن واللبد والمغزى وجز الصوف (هدايه) ونحوها ولو عندا بقه (در مختار) يقضى به الذى اليد (عيني فاذا ادعى كلو واحد من الخارج وذالی لبنا انه ملكه حلبه من شانه اواد على جبنا انه ملكه صنعه في ملكه او ادعی لبدا انه ملكه صنعه في ملكه او ادعى مرعزی انها ملكه جز من معزة او ادعی صوفا انه ملكه جرة من عنم واقاما على ذالك بينة فانه يقضى بذا الك لذي اليد في هذه الصريح كلها لان اسباب الملك فيها لا تكون الامرة واحدة فكانت مصححة الخارج من كلو حجة الحقت منسائخ الامكان و همچنین مأسد دعوای خانه زادی است دعوای هر سببی در ملک که آن سبب مکرر نمیشود زیرا که آن در حکم خانه زادی است مانند دوشیدن شیر و تیار کردن پنیرونمد و بریدن موی بز و بریدن پشم گوسفند و مانند اینها اگر چه نزد فروشندۀ او بوده باشدو حکم کرده میشود بآن برای ذوالید پس وقتیکه دعوی کند هر کدام از خارج و ذوالید شیرا که بدرستی ملک نشت که از میش خود دوشیده ام آنرا و یا دعوی نمود پنیر یرا که ملک فست که تیار کرده ام آنرا در ملک خود و یا دعوی کردند پریکه ملک نفست آنرا ساخته ام در ملک خود و یا دعوی نمود مویرا که امین ملک نست بریده ام آنرا از بز خود و یا دعوی نمود پشمی را که مک نشت بریده ام آنرا از گوسفند خود و هر دوی ایشان گذرانیدند بر این دعوای خودگواهان را پس بدرستیکه حکم کرده میشود باین چیز ما برای ذوالید در همه اینصورتها زیرا که سببهای ملک در اینها نمیباشد مگر یکمرتبه پس این چیزها در حکم خا زادی هستند از بهر وجه پس ملحق شدند بآن ولوا قام كلو احب امابينة ان اللبن الذي ضع منه هذا الجين كان له يقضى للخارج (عالمگیری) و اگر هر کدام از خارج و ذوالیم گواهان گذرانیدند که بدرستی آن شیریکه از ان تیار کرده ام این پنیر را از من بود و تیار