Page image — the source of record
Machine transcription
کتاب الدعوی
۵۹۰
هبة والاخرى صدقة ثم المربذكر الشهود القبض او ذكروا القبض
ولم يؤرخوا او ارخوا تاريخا واحدا فهو بينهما (بحر رايق وعالمكيرى وجامع
الفصولين) وهذا فيما لا يحتمل القسمة صحيح (هدايه) اتفاقا (عالمگيرى)
كالجاه والرحي (نتايج الافكار) وكذا فيما يحتملها عند البعض
(هدايه) وهو الصحيح وعليه الفتوى (جامع الفصولين) ولوكان
في يد احدهما يقضى له بالاجماع (بحر وعالمكيرى وجامع الفصولين)
و دعوای بخشش با قبض و دعوای صدقه با قبض هر دو برابرند تا آنکه حکم کرده میشود میان هر دو مدعی برابر
یعنی اگر یکی ایشان دعوای بخشش چیز یرا نمود با قبض کردن خود و دیگر ایشان دعوای صدقه آنرا نمود با قبض کرون
خود پس هر دوی ایشان یک برابرند و حاصل کلام این است که صدقه برابر است با هبه در ان و
اگر بیان کردند تاریخ را پس بهتر میشود صاحب تاریخ پیشتر و اگر بیان تاریخ را نکردند و یا یکی ایشان قبض بود
پس وی بهتر است و همچنین اگر تنها یکی ایشان بیان تاریخ را کرد وی بهتر است چنانچہ ما آنرا پیشتر بیان
کردیم در صورت دعوای خریدن از دوال سید و اگر دعوای هر دوی ایشان بخشش بود با صدقه
ی اینکه یکی ایشان بخشش و از دیگر ایشان صدقه بود پس تا وقتی که ذکر نکرده باشند گواهان قبض را یا ذکر کردن
قبض را و بیان تاریخ را نکرده باشند یا بیان آن را کرده باشند یک تاریخ پس آن مدعا به نصفت
است در میان ایشان و این حکم در آن چیزیکه احتمال قسمت را ندارد صحیحست با تفاق
علمای ما رحمهم الله تعالی مانند حمام و آسیا و همچنین حکم است در آنچیزی که احتمال قسمت
دار د نزد بعضی علما رحمهم الله تعالی و همين قول صحیح است و برانیقول فتوی است و اگر آن مدعا
در دست یکی ایشان بود حکم کرده میشود برای او باتفاق علمای ما رحمهم الله تعالی
و اذا ادعى احدهما الشراء ( هداية اى شياً و توفيق وتعبيد مثلاً
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.