Page 596

جلد چهارم ۵۸۷ کتاب الدعوی الخمسون هكذا في المحيط (عالمكیری) و در نوادر امام هشام آورده که در دست مردی جامه بود گفت او را مردی که فروخته ام بتو این جامه را بچپاه درم گفت ذوالید که بخشیده اینجامه را بر من پس معتبر قول ذوالید است لازم نمي شود آن پنجاه درم همچنین ذکر شده است در کتاب محيط وان ادعى احدهما شراء والآخر هبة وقبضا معناه من واحد (هدايه) والعين في يد ثالث (عالمكیری) واقاما بينة ولا تاريخ معهما (هدايه) او ارخا على السواء (برجندى) فالشراء اولى (هدایه) وان ارخ احدهما ولم يؤرخ الآخر فالمؤرخ اثبتما كان اولى ولو ارخا وتاريخ احدهما اسبق فهو اولى وانكانت العين فى يد احدهما فهو اولى الا ان يؤرخا وتاريخ الخارج اسبق فحينئذ يقضى للخارج وانكانت في ايديهما فهو بينهما الا ان يؤرخا وتاريخ احدهما اسبق فحينئذ يقضى لاسبقها تاريكا هكذا في المحيط (عالمكیری) و اگر دعوی کرد یکی از دو مدعی خریدن را و مدعی دیگر بخشیدن را با قبض کردن خود یعنی هـر دوی ایشان دعوای آنرا میکردند از یک شخص و حال آنکه ان مال مدعا در دست سوم شخص بود و هـر دو مدعی گواهان گذرانیدند و حال آنکه با یکی ایشان تاریخ نبود یا هر دوی ایشان یک برابر تاریخ را بیان کردند پس خریدن بهتر است و اگر یکی ایشان بیان تاریخ را کرد و دیگر ایشان بیان آنرا نکرده بود پس بیان کننده تاریخ هرکدام ایشان که باشد بهتر است بآن و اگر هـر دوی ایشان بیان تاریخ را کردند و تاریخ یکی ایشان پیشتر بود پس این بهتر است و اگر آن مال مدعا در دست یکی ایشان بود پس ذوالید بهتر است بآن مگر انکه هر دو ایشان تاریخ را بیان کرده باشند و تاریخ خارج پیشتر باشد پس درینوقت حکم کرده میشود برای خارج و اگر آن مال در دست هر دوی ایشان بود پس منصف است میان ایشان مگر انکه هر دوی ایشان تاریخ را بیان کنند و تاریخ یکی ایشان پیشتر باشد پس درینوقت حکم کرده میشود برای پیشتر ایشان فائده یکی از دو مدعی دعوای خریدنرا کرد از مردی و مدعی دیگر دعوا بخشید و قبض را از ان مرد نمود