Page 586

بند چهارم ۵۷۷ كتاب الدعوى و اگر دعوی کرد خارج ملك را بسببى در حالیکه بیان کننده تاریخ آن بود بدو سال و گذرانید گوا گواهانرا که بدستیکه مالک شده ام آنرا مطلق بدون بیان سبب در حالیکه بیان کننده تاریخ آن بود بسه سال نیز حکم کرده میشود بگواهان خارج ولوا رخا الا ان احدهما ذکر تاریخا معلوما وذكر الآخرتاريخا قبل ذلك التاريخ لكن لم يبين التاريخ بان ادعى على رجل عبد افقال استتريته من فلان منذ شهر واقام الأخر بيئة انه الشتري بلفتين من فلان ذلك ايضا قبل ان يشتريه يثبت السبق بهذا القدر (خزانة ا) و اگر بیان تاریخ را کردند خارج و ذوالید مگر اینکه یکی ایشان بیان کرد تاریخ معلوم را و بیان کرد دیگر ایشان تاریخ را پیش از ان تاریخ ولیکن معلوم نکرد آن تاریخ را چنانچه دعوی کرد بر مردی غلامی را پس گفت که خریده ام او را از فلان از مدت یک ماه و گذرانید آن دیگر گواها نرا که بد رستیکه من نیز خریده ام از همان فلان این غلام را پیش از خریدن او ثابت کرده میشود پیش بودنا بهمین قدر دار فی ید رجل اقام رجل البيئة انها داره باعها من ذى اليد بالف درهم واقام ذواليد بيئة انها داره باعها من هذا المدعى بالف درهم فعلى قياس قول ابي حنيفة رحمة الله عليه والي يوسف مر تهائرت البينتات كنا فى المحيط (عالمگیری) سرائی در دست مردی بود مرد دیگر گواهان گذرانید که این سرای از من است فروختام آنرا بر ذو الید بهزار درم و ذوالید گذرانید گواه انرا که بدرستی این سرای از من بود فروخته ام آنرا برین مدعی بهزار درم پس بنابر قیاس قول شیخین رحمهما الله تعالى ساقط میشود گواهان هر دوی ایشان همچنین ذکر شده است در کتاب محیط في المدعى دار فى يدى رجل اقام رجل بينة أنى كنت ادعيت هذه الدار و ان صاحب اليد صالحني منها على مائة درهم واقام الذي في يده