Page 578

جلد چهارم ۵۶۹ کتاب الدعویٰ في نوادر هشام رحمة الله عليه قال سألت محمدا رحمة الله عليه من غلام في يدي رجل ادعی رجل ثم اشتراه من صاحب اليد بالف درهم منذ سنة واقام رجل آخر ببينة انه اشتراه من صاحب اليد بمائة دينار منذ خمسة اشهر وصاحب اليد يقول بعته من صاحب المائة فقضى القاضی بالغلام لصاحب الالف فسلم الغلام اليه ثم وجد المشترى به عیبا ورده علی المقضی علیه بقضاء وجاء صاحب المائة فقال انا آخذ الغلام لانك اقررت ببیعه منى وصاحب اليد يأبي ويقول القاضي فسخ العقد بينی و بينك لا يلتفت الى قول صاحب الغلام ولا يكون القضايا للغلام لصاحب الالف فسخا للبیع بمائه ويكون لصاحب المائة ان يأخذ الغلام بإقرار البايع انه باعه منه ولم یبعه من ذلك وان قال البايع لصاحب المائة خذ الغلام وما لي هو فللبايع ان يلزمه وان قال صاحب المائة حین قضی القاضی بالغلام لصاحب الالف وقام من مجلس القاضي قد فسخ البيع بيننا لم يكن فسخا الا ان يقول البايع جتبتك الى ذلك ويفسخ القاضي العقد بينهما في المحيط الكبرى در نوادر هشام رح آورده است که پرسیدم امام محمد را از حکم غلامی که در دست مردی بود و دعوی کرد آن را مردی که خریده ام آن را از ذوالید بهزار درم از مدت یک سال و گواهان گذرانید مرد دیگر که خریده ام آن را از ذوالید بصد دینار از مدت پنج ماه و ذوالید میگفت که فروختام آنرا بر صاحب صد دینار پس قاضی حکم کرد با لغلام برای صاحب هزار درم و سپرد غلام را با و بعد از آن مشتری