Page 577

جلد چهارم ۵۶۸ کتاب دعوی غلامی در دست مردی بود و دعوی کرد آنغلام را دو مرد و گذرانید هر کدام ایشان گواهانی را بر اینکه فروخته ام این غلام را بذوالید بصد درم باین شرطی که خریده باختیار ست تا ران تا وقت معلوم و ذوالید منکر بود از دعوای هر دو و دعوی کند آنغلام را برای خود پس آن کسیکه در دست او غلام است مر او را اختیار است که بدهد آنرا بهر کدام ایشان که میخواهد و بروی ست بهای آن غلام برای مدعی دیگر و اگر چنین بود که هر کدام از دو مدعی دعوی میکرد خیار را برای خود پس اگر هر دوی ایشان شکستند عقد بیع را پس بدهد ذوالید آنغلام را بهر کدام ایشان که میخواهد و اگر این دو مدعی گواهان گذرانیدند بر اقرار ذی الید باین بیع بعد از ان اختیار کردند شکستن بیع را رد کند آنغلام بهر دوی ایشان و تاوان بدهد هر دوی ایشان قیمت آنغلام را بدو نصف و اگر شاهد نگذرانیده بودند بر اقرار ذوالید و بدرستیکه گواهان گذرانیده بودند بفروختن و اختیار کردند جاری کردن بیع را پیش از حکم قاضی برای هر دو درینصورت لازم ست بر ذوالید بهای آن برای هر کدام ایشان مگر که قاضی حکم کرد به بیع پس مر مشتریرا اختیار است از جهت جدا شدن عقد بیع بر او و اگر قاضی حکم کرد بگواهان ایشان بآنغلام تو بنصف در وقت خیار ایشان بعد اختیار کردند شکستن بیع را پس حکم انیصورت مانند حکم آنست که اختیار کند شکستن بیع را پیش از حکم قاضی برای ایشان و اگر یکی ایشان اجازه کرد بیع را پیش از حکم کردن قاضی برای ایشان بآنغلام بدو نصف بان ایشان و دیگری ایشان اختیار کرد شکستن بیع را پس ذوالید را اختیار است اگر میخواهد قبول کند نصف آن غلام را بنصف بها را و اگر میخواهد ترک کند آنغلام را فی نوادر