Page 555

جلد چهارم ۵۳۶ کتاب دعوی ولم ير شهوده القبض كانت للدار له (خزانة المفتيين) و اگر آن کسیکہ آن سرای در دست او بینو د گذرانید گواهان را کہ بدرستی مدت یکماه است کہ من قبض کرده ام آن را و ذو الید گواهان گذرانید بقبض کردن آن از غیر بیان کردن وقت آن یا گذرانید گواهان را بتخریدن خود در حالیکہ ندیده بود شاهدان او قبض کردن او را درین صورت آن سرای مراور است و لوكانت الدار في يده البايع و لم يوقتا الشراء وقتا و اقام احدهما البينة على القبض منذ شهر والآخر على القبض منذ شهرين فصاحب الوقت اولى فى كل هذا الفصول (خزانة المفتيين) و اگر آن سرای در دست فروشنده بود و بیان نکرده بودند وقت خریدن را و گذرانید یکی از ایشان گواهان را بقبض خود از مدت یکماه و دیگر ایشان گذرانید بقبض کردن و بیان نکرد وقت آن را پس صاحب وقت بہتر است در تمامی این صورتها دار فی ید نزید برهن عمر و علی باعها من بكر بالف وبرهن بكر على انه باعها من عمرو بمائة دينار ويجعد نزید ذلک کلای بالدار بين المدعيين ولا يقضى بشيئ من الثمنين كذا فى الكافي (عالمگیری) سرائی در دست زید بود و گواهان گذرانید عمر و بر اینکه فروخته این سرای را به بكر بہزار درم و گواهان گذرانید بکر باینکه این سرای را فروخته ام بہ عمر و بصد دنیا ر و منکر شد زید از همه آن درین صورت حکم کرده شود بآن سرای میان هر دو مدعی و حکم کرده نشود بچیزی از هر دو بہا همچینن ذکر کرده شده است در کتاب کافی دار في يدى رجل يسمى محمدا اقام خارج يسمى بكرا البينة على الشراء من هذه المرأة بالف و اقامت المرأة البينة على الشراء من بكر بالف و اقام ذوالی البينة على الشراء من بكر ولم يذكروالقبض والتاريخ فبينة محمد مقبولة وينقض