Page 549

جلد چهارم ۵۴۰ کتاب دعوی سعد وزيد فلبكر نصف الدار والنصف الآخر بين سعد وزيد نصفان هكذا فى المحيط (عالمكيرى) واگر سعد گواهان گذرانید که این سرای از منست غصب کرده است آن را از من زید و زید گواهان گذرانید که این سرای از منست و غصب کرده است آن را از من سعد و بکر گواهان گذرانید که این سرای از منست غصب کرده آن را از من سعد و زید پس مربکر را نصف آن سرای ست و نصف دیگران با بین سعد و زید ست بد و نصف همچنین ذکر شده است در کتاب محیط واذا اختصم جلان فی ارض مع زرع اقام كل واحد منهما البيئة ان الارض والزرع له هو الذى زرعها فانه يقضى بحالهما لان دعواهما دعوى الملك المطلق ( قاضيخان ) و قتیکه دعوی کنند دو مرد در زمینی که در ان کشت باشد و هر کدام ایشان گواهان گذرانند که تحقیق همین زمین و کشت از من است و من کشته ام آنرا پس بدرستیکه قاضی حکم کند بآن زمین و کشت بر ای هر دو مدعی زیرا که دعوای ایشان دعوای ملک مطلق است رجل فى يديه دار واقام رجلا جنبی عليه البينة انها داره واقام رجل آخر البينة انما داره غصبها منه هذا المدعى الاخر فانه يقضى بالدار للمشهود الغصب وكذلك لوكان مكان دعوى الغصب دعوى الايداع كذا فى المحيط (عالمكيري) سرایی در دست مردی بود و مرد بیگانه بر او شاهدان گذرانید که این سرای از منست نمرد دیگر شاهدان گذرانید که این سرای از من است غصب کرده است از من آن را این مدعی دیگر بیگانه پس بدرستیکه درین صورت حکم کرده می شود بآن سرای برای مدعی غصب و همچنین حکم است اگر بجای دعوای غصب دعوای امانت نهادن بود همچنین ذکر شده است در کتاب محیط اذا برهن الزوج وذو اليد على نسب معينة