Page 509

جلد چهارم ۵۰۴ کتاب دعوی برای هر دنیا را ز دستپیمان سه دنیا ریا چهار دنیار را از جهز پس اگر آن مرد این مقدار را نکرد واپس بگیرد از او دستپیمان را و امام مرغینانی رحم گفته که صحیح این است که بدرستی آن شوهر رجوع نکند بر پدر زن بچیزی زیرا که مال در نکاح مقصود نیست همچنین ذکر شده ست در کتاب بزازیہ واقعة الفتوى تزوج امرأة على انها بكر فاذا هي غير بكر وقد اعطاها المعجل هل له ان يرجع عليها بما زاد على الاصليها مثلها فعلى قياس ما اختار صدر الاسلام البزدوی رح و من وافقه من ائمة البخاری رح في مسألة الجهاريم ان يكون له کذا فصلی مسئله ایست که واقع شده فتوای آن و آن اینست که مردی زنا را بنکاح گرفت بشرط اینکه دوشیزه است پس ناگاه او غیر دوشیزه بود و حال اینکه تحقیق داده بود او را مهر معجل او را آیا هست او را که رجوع کند بر زن بآن مقداری که زیاده است بر دستیمان مثل او پس بنا بر قیاس آنچه بگزیده است آنرا صدر اسلام بزدوی و انکی کہ موافقت کرده است با و از امامان بخار ارحم در مسئله جهازم یشاید که او را حق رجوع کردن بار من صاحب المحيط رح تزوج امرأة على ابكر على زيادة مهر مثلها فوجدهائبيا هل يجب تلك الزيادة اجاب رحمه الله تعالى لا يجب تلك الزيادة لانه قابل الزيادة بما هو مرغوب فيه وقد فات فلا يجب ما قوبل به وينبغي ان يكون له الرجوع فيما زاد على استپيمان مثلها (فصلی عمادی) پرسیده شد از صاحب کتاب محیط اینکه کسی بنکاح گرفت زنی را بشرط اینکه دوشیزه است بر زیاده از مهر مثل او پس او را غیر دوشیزه یافت آیا واجب میشود بر شوهر آن زیادہ یا نه جواب گفت صاحب محیط رحم کہ واجب نمیشود بر شوهران زیاده بر مهر مثل او زیرا که مقابل کرده است زاید را بصعتی که رغبت کرده می شود که دوشیزگی است اون ان فوت شده است پر حاسب میشودان چیز که مقابل آن کرده شده است میشاید وا ر رجوع کردن یاده بردستیان مثل او