Page 506

جلد چهارم ۵۰۱ کتاب دعوی و باطل میشود نیست و قصد او قال الاسترو شنی رحمه الله تعالی فلو استہلکت المرأة ما بعث الزوج إليها وانكر الهبۃ وطلب الزوج الضمان ينبغی ان يكون له ذلك لانه لما جعل القول قوله في انه عارية وحلف على ذلك ثبت ان المتاع عارية في يدها ومن استہلك العارية ضمنها وكذلك لو استہلك الزوج ما بعثته اليه ينبغی ان يكون لها المطالبة بالضمان والله اعلم (فصول عمادی) گفته است امام استرو شنی رح که اگر ہلاک کرد زن آن چیز ہا را که شوہر بزن بود باو و منکر شد از بخشش و شوہر خواست از او تاوان آن را در نیمورت مرشوہر را میرسد این تاوان گرفتن زیرا که ہرگاه که قول شوہر معتبر گردانیده شد در اینکه عاریت است و سوگند کرد در ان ثابت شد که بدرستی آن کا لا عاریت بود در دست زن و کسی که عاریت را ہلاک کرد تاوان ده میشود و همچنین است اگر شوہر ہلاک کرد چیزی را که زن باو فرستاده بود میشاید زن را که طلب کند از شوہر تاوان آن را والله اعلم و ذكر في فصل المهور من نكاح الذخیرۃ لو بعث الى مرأة ابنه ثيابا ثم ادعى انها عاریۃ وامانة صدق (فصول عمادی) و ذکر کرده است در فصل مهر از باب نکاح کتاب ذخیره که اگر کسی فرستاد بزن پسر خود جامه ہا را پس دعوی کرد که اینها عاریت است راست گوی کرده می شود و في فتاوى رشيد الدين رحمۃ الله عليه اذا بعث الزوج إلى اهل زوجته اشياء عند زفافها منها ديباج فلما زفت اليه اراد استرد ادبيات من المرأة ليس له ذلك اذا بعث اليها على جہۃ التملیک فضل و در فتاوای رشید الدین آورده است که اگر شوہر فرستاد باہل زن خود چیز ہا ر ہبه نزد سپردن زن بشوہر که از جمله آن چیز ہا یکی اطلس بود پس و قتی که سپرده شد زن بشوہر اراده کرد شوہر پس گرفتن ان الطاسرا از زن نیست این گرفتن رو تا لشوهران بطریق کلیت