Page 507

باب چهارم ۵۰۲ کتاب دعوی لو جهز ابنته وسلم اليها ليس له فى الاستحسان استردادها منها وعليه الفتوى (عالمگیری) اگر جهاز داد بدختر خود و سپرد آن را باو نیست او را پس گرفتن از اور استحان و براین قول فتوی است و فى فتاوى فقيه ابى الليث رحمه الله امرأة ماتت فاتخذت والدتهاما تمانبعث زوج المراة بقرة الى حمرته فذبحها وانفقها ايام الماتم فطلب لزوج قيمة البقرة فان اتفقا انه بعث اليها وامرها ان تذبح وتطعم من اجتمع عندم ولم يذكرا القيمة ليس له ان يرجع عليها لانها فعلت ذلك باذن الزوج من غير شرط القيمة وان اتفقا على انه بعث اليها لتذبح وتطعم من اجتمع عندها ويرجع هو بالقيمة كان له الرجوع عليها بالقيمة وان اختلفا فى ذلك كان القول قول ام الميت لان حاصل اختلافهما فى شرط الضمان الان منكر ذلك قال قاضيخان ينبغى ان يكون القول قول الزوج لان المراة تدعى الاذن بالاستهلاك بغير حق و ينكر فيكون القول قوله (فصول عمادی) و در فتاوای فقیه ابولیت رح آورده است که اگر زنی مرد و تیار کرد مادر او مجلس ماتم داری را پس شوهر فرستاد بخشوی خود گاوی را پس کشت آن گاو را و خورانید آن را بمردمان در روزهای ماتم پس طلب کرد شوهر قیمت آن گاو را از خشوی خود پس اگر شوهر و خشو با هم اتفاق کردند که فرستاده بود و امر کرده بود شوهر زن را بکشتن و خورانیدن بر کسانیکه جمع شده بودند نزد خشوی او و ذکر نکرده بود قیمت آنرا درینصورت نمیرسد شوهر را که رجوع کند بر خشوی خود زیرا که خشوی اولین کار را با کرده است با مرو اذن او بغیر از شرط کردن قیمت و اگر هر دو با هم اتفاق کردند که بدرستی فرستاده بود گاو را تا ذبح کند و خوراند کسانی را که جمع شده اند رو