Page 504

جلد چهارم ۹۹ کتاب دعوی و از طرف او عاریت است در دست من ولیکن اینهم صلاحیت دلیل شدن را دارد برای حکم قاضی زیرا احتیاط بر آن رواست که پدر خریده باشد ان چیزها را برای دختر خود در حال خردی او و بسبب ان قرار ملک پدر نمی گردد در میان هنری تزوئیل و میان پدر و احتیاط نیست که بخرد پدر آن چیزها را که در کاغذ نوشته شده به جای معلوم و بعد از ان دختر ابراء کند از ان بهاء برای پدر خود حکایت میکند قاد ما تو قاضی امام علی سغدی رح که معتبر قول پدر است در دعوای عاریت زیرا که دست دختر بر ان چیزها ثابت شده است از طرف پدر پس قول پدر معتبر است بهر سیکه داده باشد او را خواه تملیا باشد یا بخشش و باین قول عمل کرده اند بعض مشائخ مارح و ذکر کرده است شمس الائمه رح در کتاب سیرو کبیر اینچنین که بدرستی معتبر قول پدر است و گفته است که زیرا که عاریت تبرع است و بخشش نیز تبرع است و عاریت دون تر است از بخشش در مرتبه پس عمل کرده می شود برادی و گفته است امام صدر شهید رح که مختار برای فتوی نیست که اگر عادت جاری باشد باینکه پدر جها میدهد دختر خود را نه عاریت چنانچه عادت دیا رماست پس معتبر قول شوهر است و اگر عرف مشترک بود پس معتبر قول پدر اوست و ذکر کرده در کتاب ملتقط تصنیف سید امام اجل ناصر الدین شهید رحمه الله تعالی که اگر مرد دختر و پدر او گفت که اسباب جہاز بعاریت داده بودم پس بروی گواهانت و معتبر قول شوهر است با سوگند او بر علماء و ذکر کرده است قاضیحان رح در فتاوای خود که حکم درین مسئلہ بنا بر تفصیل است که اگر پدر از مردم شریف و کریم باشد قبول نمیشود این قول او که جهار را بعاریت داده ام و اگر از مردم باشد که مانند این چیزها را بدختران جهاز نمی دادند قبول میشود قول او و فی فتاوی القاضی ظہیر الدین رج رجل زوج امراة و بعث اليها هدا يا وعوضت المرأة بهداياه عوضا وزفت تم فارقها فقال الزوج كنت بعثت ذلك كله عارية واراد